Lysis, bu gerçeği bir perde altında Yaldızlı Mısralar'ında şöyle dile getirir:
İnsanları yiyip bitiren acıların
Kendi tercihlerinin meyvesi olduğunu göreceksin;
Ve bu bahtsızlar, kaynağını taşıdıkları iyiliği
kendileri dışında arar.
Oysa onun kaynağının kendilerinde bulunduğunu,
Görecek ve anlayacaksın.
Özellikle birbirine en çok benzeyenlerin birbirlerine karşı kıskançlıkla, kavgayla ve düşmanlıkla; benzemeyenlerin ise dostlukla dolu olduklarını; yardımına
muhtaç olduğu için yoksulun zengine, güçsüzün güçlüye, hastanın hekime, cahilin de okumuşa değer verdiğini
ve sevdiğini belirtiyordu