İki Sovyet Rus bilim adamının, M. İlin ve E. Segal’in elinden çıkma “İnsan Nasıl İnsan Oldu?” Yuval Noah Harari’nin Homo Sapiens / Homo Deus’u ve Jared Diamond’ın “Tüfek, Mikrop ve Çelik”i kadar güçlü yazılmış, üstelik onların ön sesi olmuş müthiş antropoloji/sosyolojik bir eser.
İlk önce insanın yaşadığı jeolojik toprak tabaklarını incelemekle başlayan yazarlar, daha sonra bu toprak tabaklarının ilkel kabilelerin, Neandertallerin ve diğer insan soyunun ilk atalarının izini sürmek adına arkeolojik kazıların verileri bir güzel inceleniyor. Bu verilerin sunduklarıyla, ilkel insanların beslenme şekilleri, iletişim yöntemleri ve dil üzerindeki sorunları aşma safhaları akıcı bir dille aktarılıyor. Yazarların Rus olduğunu düşünürsek, bu arkeolojik ve antropolojik verilerin çoğu Rusya’da bulunan kanıtlara daha çok dayandırılıyor.
Eski toplumsal düzenin matriyarkal (anaerkil) toplumdan nasıl patriyarkal (ataerkil) aşamaya geçildiğini, kadının toplumdaki konumunun değiştiğini, kültür ve mirasın kadınların soylarından devam ederken terse doğru işlendiğini sebep-sonuçlarıyla, ikna edici bir şekilde açıklanıyor. Sosyoekonomik farklılaşmaların, klan ve kabileci toplumların ekonomik yapısını parçalayıp, ferdiyetçi ve aile kurumunun ortaya çıkışına katkısı da ele alınıyor.
Antik Yunan düşünürlerinin, insanın insan olma yolundaki çabaları üstünde hayli durulmuş. Sokrates’in düşüncelerinin istemeden de olsa kötü sonuçlar doğurması, Demokritos’un atomları bulması, Platon’un mağara alegorisiyle görünenler dünyası ile idealar dünyası ayrımını, Aristoteles’in biçim/form sorununu ortaya atması vs...
⠀
Roma’nın uçsuz bucaksız fethettiği topraklarını, bütün işleri kölelere yaptırması, zamanla kölelerin devlet yönetiminde erk sahibi olacak dereceye gelmesi ve Roma’lıların çalışmayı
Farkındalık ve inançDuygu ve Düşünce
Çok azıcık süprizbozan var olabilir ancak olay içermiyor. İlk kitabını okuduktan sonra ikinci kitapta nasıl işleyeceğini merak ederek almıştım. Ancak itiraf etmeliyim ki olay örgüsüne bayıldım. Ayrıca verdiği mesajlarda çok yerinde. Dili sade ve herkesin anlayabileceği şekilde çevrilmişti. Bu yüzden çevirmene de ayrıca teşekkürlerimi sunuyorum. Kitap gerçekten de farkındalkı ve inanç üzerine ilerliyor. Melody bile kendi içinde yapabileceğinin farkında olmadığı ve inanmadığı eylemlerin üzerine giderek farkındalık kazanıyor ve kendine inancı yerine geliyor. Ayrıca Noah ile yakınlaşmalarını izlemek çok keyifliydi. Beni küçüklüğüme götürdü. En beğendiğim kısım ise at ile yaşadığı maceraydı. Aslında hepimiz birer Melody'iz bazen toplumca birbirimizi dışlıyoruz veya yargılıyoruz. Ancak kimse birbirini tanımıyor ki ne yaşadığını bilmiyor ki. Neyi yapıp yapamayacağını bile kişi tam olarak emin olamaz... Ve daha nicesi gibi örnekler verebilirim. Kitap kesinlikle ortaokul öğrencilerine okutulması gerekiyor. Hedef kitleye çok güzel hitap edebilir. Ve asıl önemlisi herkese çok güzel hitap edebiliyor olması. Ayrıca umarım bir gün bizim ülkemizde de böyle güzel eserler çıkar. Benim asla aklıma gelmezdi bu kadar içine çekileceğim. Farkındalık sağlayacağını düşünüyordum ancak itiraf ediyorum benimde ön yargılarım varmış ve onları yıktı. Şimdi oturmuş Melody olsaydım şuan hayatım nasıl olurdu diye düşünüyorum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İçimdeki Melodi
Melody, ailesinden zar zor izin kopartarak kampa gider. Kampta çok güzel şeyler yaşar, yeni arkadaşlar edinir, herkesin birbirinden farklı zorluklarla baş ettiğini görür. Hocalar onlarla ayrı ayrı ilgilenir, her yönden gelişimlerini sağlar. Bir noktada isyan ederler ve tek başlarına da bir şey yapmak isterler; arkadaş grubu olarak. Ve Melody’nin yeni, yeni demeyeyim de daha çok ilk aşkını da okumuş oluruz. Birine âşık olur: Noah. Ona karşı hislerini okuruz. Tabii bir sonuca bağlanmaz ama çocukça gelişen duygular sonuçta. Ama bir engelin hayatta hiçbir şeye engel olmadığını gösterir bu kitap bize. Yine de çoğu şey mümkündür; yeter ki içindeki sevgi, dostluk, güven ve daha güzel duygular ölmesin. En büyük engel, kafamıza koyduğumuz engellerdir. Benim bu kitaptan çıkardığım mesaj da bu.
《 A Ş K - I M E M N U 》Edebiyat & Roman
Puan vermedi·392 syf.··
Beğendi
·2025 85. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 07 Aralık 2025 09:13
Aşk-ı Memnu kitabının son sayfalarında Halit Ziya Uşaklıgil için şöyle bir cümle geçiyor:
"Türkçe üzerinde düşünenlerin başında gelir."
'Ne kadar haklı bir cümle' diye düşündüğüm bu kitap, yazarımız Halit Ziya Uşaklıgil'in, güzel Türkçemizin zarif kelimeleriyle yazmış olduğu bir romandır. Yazar, yazdığı bu kurguyu realizm ve natüralizm çerçevesinde enfes bir anlatımla zenginleştirmiştir. Kitap, sadece yasak aşk anlatmıyor; zengin bir yalıda bulunan, toplumu temsil eden küçük bir topluluğun, çeşitli açılardan sosyolojik ve psikolojik analizlerini de anlatıyor. Bu anlatımı yaparken sade ve basit bir dilden ziyade, edebiyatın birey psikolojisindeki sanatsal vuruşlarını ve zarafetini estetik bir şekilde gözler önüne seriyor.
Bu kitap sadece Bihter ve Behlül'ün yasak aşkını anlatmıyor; ebeveynlerinden dolayı sevgi susuzluğu çeken bir kız çocuğuyla, hedonist yani haz peşinde koşan dürtüsel bir erkeğin sürüklendikleri yanlışa dikkat çekiyor. Söylemek istediklerim, kurguyu normalleştirme değildir. Romanı okurken cinsel içerikli bir sahne olmasa da bu uygunsuz kısımları okumak bile yeterince rahatsız ediciydi. Lakin yazarın derdi yasak aşkı anlatmak değildir. Aksine, yasak aşka sürüklenen bu ikilinin psikolojik analizlerini yaparak, yanlışa götüren sebeplere dikkat çekmektir. Bence yazar, ebeveyn rehberliği olmayan bazı çocukların, ahlaki açıdan ne kadar zayıf olduğunu anlatmak istiyor. Bihter; babası vefat etmiş, annesinden zerre sevgi görmeyen, üstüne üstlük annesi varken onun yokluğunu çeken, hatta annesinin rekabetine maruz kalan bir kız çocuğudur. Behlül ise annesi babası olmayan, amcasının yanında yaşayan, orada büyüyen bir erkektir.Bihter, ebeveyn eksikliğini sevgi açlığı olarak haykırırken; Behlül bu eksikliği, sevgiye inancını yitirmiş olarak, sadece hazza ve
Siren III ~ Emine Tavuz #KitapYorumu
Selamlar Siren serisinin 3. yani final kitabıyla geldim.
(Yorum spoiler olabilir.🩷)
Kitapları okudukça, olaylar oldukça bu çift birbirini nasıl affedecek diyordum. Ben bazı konularda bazı karakterleri tam affedemesemde onlar birbirlerini affedip hayatlarına devam ettiği için mutluyum.
Bu kitapta diğer ilki kitap gibi beni yine duygulandırdı, güldürdü ve sinirlendirdi. İki karakterde çok zor şeyler yaşadı özellikle de Karmen. Tamamen affedemediğim bir karakter olsada yaşadıkları o kadar kötüydü ki her sahnesinde acı çektim. Mutluluğu en çok hak eden karakterdi. Deren'i seviyorum hataları olsada, yaşanan o olaydan sonra Karmen'i affedişi benim için onun sevgisini çok gerçek kılıyor. İyi bir baba, iyi bir sevgili.🩷
Russo erkekleri bu kitaptada beni kendilerine aşık ettiler. Keşke onlardan bölümler okuyabilseydik.Özellikle Salvador ve Angel'in geçmişlerini veya gelecekten bir iki sahnelerini okumayı çok isterdim. Çok güzel bir çiftti, her sahnelerini sırıtarak okudum.🩷
Nil bebişimin Russo erkeklerine olan aşkı eşittir ben. Sahnelerinde o kadar güldüm ki. Noah'ın peşinde koşması onlara "aşkım" diye seslenmesi tabi bu anlarda Deren'in baygınlıklar geçirmesi çok iyiydi. Miniğim ya.🩷
Kalbim Karina'm....
Ben, çiftin aşırıı romantik oldukları anları okumaktansa, olmadan önceki o birbiriyle dalaştıkları sahneleri okumayı daha çok seviyorum. İlk iki kitapta çift tam böyleydi, bir tık toksik bir ilişki vardı aralarında ve aşırı hoşuma gitmişti o sahneler. Burada daha sakin, daha romantik sahneleri vardı.
Genel olarak sevdiğim, keyif aldığım bir seri oldu. Sadece bu kitap birazcık uzun geldi.🩷
+18 sahne var!
İçimdeki HayalEdebiyat
Puan vermedi
Öncelikle kitabı yeni bitirdim ve bayıldım. Melody bu kitapta artık sesini bütün dünyaya duyurmaya çalışıyor.(spoiler)I.D.E.A'da yeni arkadaşlar ediniyor, atölyelere katılıyor ve bir konuşma bile yapıyor. Noah'ı asla unutmuyor ve Noah'tan çıkma teklifi bile alıyor! Kısacası kitap aşırı iyiydi,herkese tavsiye ederim