Dolayısıyla eğer bir kimse “Eûzü” duasını çektiği halde, yine bildiğini yapıyor ve istediği gibi davranıyor, heva ve heveslerinin peşine düşerek şeytanı sevindiriyor. Rabbimizin hoşlanmadığı işleri yapıyorsa, tıpkı yerinde durup da kaleye sığınmayan ve oturduğu yerden, “ ben sizin şerrinizden kaleye sığınırım” deyip de, kendisini tehlikenin pençesine atan kişinin konumuna düşer. Soyut anlamda bunu bir lakırdı gibi dilde söylemenin bir anlamı yoktur. Mutlaka istenen şeyleri de yapmak durumundadır.