Hayatınızı film şeridi izler gibi yaşamak ister miydiniz?1000Kitap
Okurken kendinizi Matt Haig'in dünyasında bulduğunuz, tamda onun tarzı bir kitap olmuş. 
Gece Yarısı Kütüphanesi okuduğumda bayıldığım için kitabı görür görmez düşünmeden aldım. Sanırım gece yarısı kütüphanesinden dolayı bu kitap için daha çok beklentideydim. Yani okurken beğendim, sürükleyici akan bir kitaptı. Ama gece yarısı kütüphanesini okurken o kitabın içinde kaybolma hissini tam olarak yaşayamadım. İnsanın hayatını sorgulatan, sahip olduğu şeyleri anlamasına göz kırpan bir kitap olmuş. İnsan kendi hayatını yaşarken tam olarak kıymetini bilmiyor maalesef. Bana kitabın en çok hissettirdiği gerçekten yaşayabilmek için, sevdiğimiz insanların kıymetini bilmek için hala şansımız ve vaktimiz olduğu...
Gece Yarısı Kütüphanesi okuduğumda bayıldığım için kitabı görür görmez düşünmeden aldım. Sanırım gece yarısı kütüphanesinden dolayı bu kitap için daha çok beklentideydim. Yani okurken beğendim, sürükleyici akan bir kitaptı. Ama gece yarısı kütüphanesini okurken o kitabın içinde kaybolma hissini tam olarak yaşayamadım. İnsanın hayatını sorgulatan, sahip olduğu şeyleri anlamasına göz kırpan bir kitap olmuş. İnsan kendi hayatını yaşarken tam olarak kıymetini bilmiyor maalesef. Bana kitabın en çok hissettirdiği gerçekten yaşayabilmek için, sevdiğimiz insanların kıymetini bilmek için hala şansımız ve vaktimiz olduğu...
Herkese selam, öncelikle bu kitabı okumak için biraz geç kalmış gibi hissediyordum. Çünkü bir zamanlar çok popülerdi, ben de o zaman almıştım ama rafımda duruyordu. Ve dedim ki ben bunu neden okumuyorum? Kitaba başlarken ilk sayfaları sıkıcıydı. Neden bilmiyorum ama bir önyargı ile yaklaştım ve hiç sarmayacakmış gibi hissettim. 30. Sayfalardan sonra işler değişti. Hep bir anda aşırı hızlı akmaya başladı. Yer yer sıkıldığım kısımlar yine oldu ama konusu o kadar içine çekti ki hızlı hızlı okudum. İçeriği ve konusu o kadar güzeldi ki.. kısaca bahsetmem gerekirse: Alice Sun diye bir ana karakterimiz var. Kendisi Çin'in en önde gelen okullarından birisi olan Airington'da yarı burslu bir öğrencidir. Kendisi okulun en başarılı iki öğrencisinden birisidir ve tek yarı burslu öğrencidir. Yıllardır kendisine ezeli rakip olarak gördüğü Henry ile birinciliğini paylaşmaktan çok sıkılmıştır. Bir gün yine Henry ile ödül paylaştığı bir ödül töreninden çıkarken aniden görünmez olduğunu fark eder. Buna bir çare ararken bir yandan orta durumlu ailesi zengin ve soyluların rahatça erişebildiği bu okulun masraflarını artık karşılayamaz duruma gelir. Okulunu bırakmak istemeyen ve görünmezliğiyle başa çıkmaya çalışan Alice, akademik rakibinden bu konuda yardım ister. Görünmezliğini kullanarak okuldaki en ulaşılamaz kişilerin bile sırlarına erişebileceği bir konuma gelir. Öncelikle Alice tamamen bendim. Uzun süredir bir ana karakterde kendimi böylesine görmemiştim. Akademik başarı açısından mükemmel olmaya çalışması çünkü bunun elindeki tek kozu olmasını iliklerime kadar hissettim. Çünkü herkes kendisinden binlerce adım önde. Birisinin model olan bir annesi, diğerinin ona miras olarak bir şirket bırakacak babası var. Alice nihayetinde Henry ile aynı ödülü alsa da aynı değeri ve övgüyü
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Lea, bir çocuğun sorumluluğunu almaya hazır olmayan ama tüm sorumluluğuyla baş başa kalan bir adamın kızı.
Annesinin ölümünden sonra tesadüfen karşılaştığı ve o andan sonra kendisinin de babasının da hayatını degiştirecek olan keman tutkusunu anlatıyor kitap.
Sevmeyi öğrenememiş bir adamın sevgisini göstermeyişini ve aslinda tüm hayatını kızına adamasına rağmen birbirine tamamıyla yabancı baba- kız ilişkisini okuyoruz. Annesinin bıraktigi boşluğu önce müzikte en iyisi olma arayışında sonrasinda da bir adamın aşkında arayan küçük bir kız.
Kitabın zaman zaman tıkanması dışında genel olarak akıcı buldum. Sadece bahsedilen derinliği tam olarak ben yakalayamadım maalesef ama yine de baba kız arasındaki o mesafe ve yabancılaşma sonuna kadar hissediliyor ve bu da kasvetli ve gerici bir hava oluşturuyor.
Sevgiyi hissetmenin ötesinde göstermenin ne kadar zor olduğunu ve hiç bir şeyin sevginin yerini dolduramayacağını yeniden yeniden fark ettim.
Lea, keşke ne kadar sevildiğini bilseydin, keşke hepimiz ne kadar sevildiğimizi bilebilsek.
Bu kitabı okurken en çok merak ettiğim şey kanibalizm değildi. Ben sürekli “Bu kadın neden böyle oldu?” sorusunun cevabını aradım.
İlk sayfalarda sevgi açlığı yaşamış, travmaları olan bir kadının psikolojisini okuyacağımı düşündüm. Hatta keşke bazı bölümleri annenin gözünden okusaydık, zihninin içine girebilseydik diye bekledim. Çünkü benim için bir karakterin yaptığı şeyden çok, onu o noktaya getiren süreç önemli.
Ama kitap boyunca bu sorunun cevabını alamadım.
Bir yerden sonra kanibalizm bile etkisini kaybediyor. İlk başta “Yok artık!” dediğiniz sahneler, sonra sıradanlaşıyor. Hatta 165. sayfada kendi kendime “Kitap şu an sadece kapıya geleni kıtlıyor.” diye düşündüğümü hatırlıyorum.
Beni rahatsız eden insan eti yemek değil, bunun nedenini hiçbir zaman gerçekten anlamlandıramamış olmamdı. Tamam, anneliği sorgulayabilirsiniz, anne-çocuk ilişkisini karanlık bir yerden anlatabilirsiniz ama bunun psikolojik altyapısını kurmadan sadece şok etkisi yaratmaya çalışmak bana yeterli gelmedi.
Bir de Eden karakteri… O da aynı döngünün içine giriyor ama neden? Eğer bunun arkasında daha büyük bir hikâye, bir topluluk ya da farklı bir açıklama varsa kitap bunu da yeterince işlemiyor.
Kitap bittiğinde aklımda kalan tek soru yine ilk sayfadakiyle aynıydı:
“Bu kadın neden böyle oldu?”
Bir kitabı bitirdiğimde hâlâ en temel soruma cevap alamıyorsam, benim için o hikâye eksik kalmıştır.
Benim için maalesef hayal kırıklığı oldu ve önerebileceğim bir kitap değil.
Bugün size konusu umutsuz görünse de içeriği umut dolu bir kitapla geldim: Son Nefes Havaya Karışmadan @altinkitaplar @dr._paul_kalanithi
Yazarımız edebiyatı çok seven bir doktor. Yazar mı olayım doktor mu derken beyin cerrahisini seçiyor. Sürekli ameliyat araştırma derken kendini ihmal ediyor maalesef. Şüpheleri isim bulduğundaysa artık çok geç oluyor: 4. Evre Akciğer Kanseri
Doktor olarak süreçleri bilse de yaşamanın ne kadar farklı olduğunu gösteriyor bize. Bu arada da sürekli bu kitabı yazıyor. Çocukluğunu, seçimlerini, hastalarıyla ilişkilerini ve şu an hissettiklerini...
Bir yandan Umut eksilmiyor. Tedaviyi seçerken bile ileride yapacağı ameliyatları etkilemesini düşünüyorlar. Çocuk kararı da ayrı.
Zor ama maalesef çoğu insanın yaşadığı süreçler bunlar. Bir yandan da ölüm hep aramızda tabii. Ama yakın bir gelecekte görünmesi duyguları nasıl etkiliyor görüyoruz.
Eski bir kitap ama yeni basınıyla tekrar gündeme geldi, yakınlarında bu hastalık olmayanlara tavsiye ederim. Yoksa empati kurup üzülmemek işten değil...
Kitap kısa olmasına rağmen okudum bitti çabucak diyemiyorum çünkü kadın karakter beni aşırı yordu. Tamam anlıyorum yaşadığın durum ağır ve zorlu süreçlerden geçmişsin. Kafa karışıklılığın mevcut, yıpranmışsın ama ablacım başkalarının niye canını sıkıyorsun? Önce ne istediğini bil sonra başkalarıyla birlikte olmak istiyorsan ol. Maşallah kitapta eski sevgilileri bitmek bilmedi. Hugoyu da perişan ettin. Evlilikten son anda döndüğün Jack’i de. Her bir ilişkisinde eline kağıt parçası geçiyor ve kağıtta ne kadar ilişki yaşayacağı yazıyor neymiş onla 3 ay bunla 1 ay. Ablamızda ona göre ilişki yaşıyor kendi duygu düşünceleri yok çünkü. Çok sonradan artık bazı şeylerin farkına varıyor ama milletinde kalbini kırmış bulunuyor. Maalesef sevemedim.
