Herkes tarafından takdir edilmek, tanınmak, mümkün olduğunca zengin olmak ve tüm bunların sunduğu konforlu bir hayat… Bu hayaller, zaman zaman — hatta çoğu zaman — zihnimizi meşgul eder ve bizi mutlu edecek şeylerin bunlar olduğuna inandırır. Oysa geriye dönüp baktığımızda, kalıcı mutluluğun bu parıltılı hedeflerin içinde olmadığını fark ederiz. Belki de sürekli daha fazlasını, daha iyisini istemek yerine, elimizdeki küçük ama gerçek mutlulukların kıymetini bilmemiz gerekiyordur.
Düşünün… Mükemmel bir evimiz olsun ama içinde samimiyet kuramadığımız biriyle yaşayalım. Büyük başarılara imza atalım ama zirvenin yalnızlığında boğulalım. Herkes bizi alkışlasın ama arkamızdan türlü oyunlar dönsün, dedikodular yapılsın. Ünlü olalım ama biri görür diye rahatça markete bile gidemeyelim. Bu şartlar altında hâlâ mutlu olabilir miyiz?
Macbeth, başlangıçta dürüst, güvenilir ve iyi niyetli bir insandır. Ancak yükselme arzusu, makam ve iktidar hırsı onu yavaş yavaş vicdanından koparır. Bir zamanlar kaçındığı, ürktüğü her şey sıradanlaşır. Zamanla kendinden, yaptıklarından ve düşündüklerinden nefret eden birine dönüşür. Öyle bir noktaya gelir ki bir çocuğun öldürülmesine bile ses çıkarmaz. Uğruna her şeyini feda ettiği krallık ise artık onun için hiçbir anlam ifade etmez.
Sarayda görece orta düzey bir konumda bulunan Macbeth, yaşadığı olaylar ve kehanetlerle birlikte kral olma arzusunu dizginleyemez hâle gelir. Eşi Lady Macbeth’in de teşvikiyle kralı öldürme planını hayata geçirir ve bu ilk cinayet, ardı arkası kesilmeyen bir felaket zincirini başlatır. Tahta geçtiklerinde mutlu olacaklarını sanan bu çift, aslında tam o anda gerçek mutluluklarını kaybeder. Uykuları kaçar, huzur hayatlarından silinir. Öldürdükleri insanların hayaletleri vicdanlarında dolaşır; suçluluk duygusu
William Shakespeare’ın Macbeth eserini ve Akira Kurosawa’nın bu eserden uyarladığı Throne of Blood (Japonca adıyla Kumonosu-jō / Kanlı Taht) filmine dair...
Shakespeare’in Macbeth, insanın hırsla, iktidar arzusu ve vicdan arasındaki çatışmasından doğan trajediyi en yoğun biçimde ele alan eserlerden biridir. İlk sahnelerde Macbeth’in savaş meydanındaki cesareti, kral Duncan’ın sadakati kazanan bir komutan olarak onu onurlandırması; ama içten içe fitillenmiş hırs, cadıların kehanetiyle birlikte Macbeth’i karanlık bir yola sürükler. Lady Macbeth’in manipülasyonu, Macbeth’in kendi iradesiyle yaptıklarının ağırlığını taşıyamaması; bu karakterlerin içsel çöküşü, Shakespeare’in dilindeki metaforlar, kan imgesi, gölgeli atmosferle birleşince insan ruhunun karanlık yönlerine dair sarsıcı bir portre çıkar.
Metnin dili muazzam; “fair is foul, and foul is fair” gibi sözlerle başlayan ahlaki bulanıklık, Macbeth’in zihin çatışmalarında “kanlı iş” fikri, suçluluk hisleri, hayal ve gerçek arasındaki çizginin silikleşmesi sahneleri, Shakespeare’in kelime gücüyle unutulmazlaşır. Oyun iktidar oyunları, kader ile seçim arasındaki belirsizlik, kadın-erkek ilişkileri (özellikle Lady Macbeth’in varlığı), doğaüstü öğeler (cadılar, hayaletler) arasında öyle dengeli bir ağ kurar ki, her izleyici / okuyucu kendi içinde “benim Macbeth’lik bir yönüm var mı?” sorusuyla karşılaşır.
Ve Kurosawa’nın Throne of Blood uyarlaması bu evrensel trajediyi başka bir kültür ve estetik öğe içine ustalıkla yerleştirmiş bir başyapıt. Shakespeare’in İskoçya sarayından feodal Japonya ormanlarına geçen hikâye; Washizu (Macbeth’e karşılık gelen karakter) ve eşi Asaji (Lady Macbeth vari figür) üzerinden anlatılır. Kurosawa cadıların yerini doğaüstü bir ruh ya da ormanın içindeki sisli gölgelerle, kehanet-motifini
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Deli dediler, deli olabilir miyim ? Bence ben bir deliyim
Hamlet’i ilk lisedeyken okumuştum ve şimdi Horatio’nun bir tiradını canlandırmam gerekince tekrar elime aldım. İlk okumam da altını çizdiklerim yine keyiflendirdi beni ve ekledim onlarca daha kelimeyi beraberinde.
Nedense size Hamlet’i oynamanın zorluklarından başlamak istiyorum. Shakespeare’in Leydi Macbeth’ten sonra rolü kapmanın en zor olduğu karakter çünkü Hamlet deli midir ? Yoksa değil midir ? Bir ara delirir ve bazen o da inanır delirdiğine bazen aklı başında olduğunu düşünür. Yani anlayacağınız çok komplike bir karakterdir Hamlet.
Kitap “Olmak ya da olmamak işte bütün mesele bu.” cümlesi ile tanınsa da Shakespeare dahiyane bir şekilde her konuya değinir. İntikam hikayesinin içinde şairene bir şekilde anlatılmış alışkanlıkların gücünü bile dile getirir.
Hamlet’te en sevdiğim bölümlerden biri de hakikati kullanmak için yazdığı oyundur. Mevcut kral ve kraliçenin, eski Danimarka Kralı’nı öldürdüğünü düşünen Hamlet onları tepkisini ölçmek için yazdığı oyunu oyunculara oynatır. Hatta burada tiyatrocuların ne kadar az para kazandıklarını söyler ve inanın oradan bu yana hiçbir şey değişmiş değildir.
Bu oyunun trajedi olmasının nedeni baş karakterlerin hepsinin ölmesidir.
Hamlet için yazılabilecek ve değinebilecek inanılmaz çok detay mevcuttur fakat ben bu platformda uzun uzadıya yazmaktan imtina etmişimdir.
Bu trajedide insanın arzu ve hırslarının onu ne hâle getirdiğini anlatmış Shakespeare. Macbeth, cadıların kehanetine inanıp hırs, ihanet ve cinayet yoluyla kral olan bir İskoç soylusudur. Önceden sevilen bir soylu olmasına rağmen kan dökerek krallığa geçen Macbeth’ten halk intikam almaya çalışır. Macbeth ise kral olmasından oldukça huzursuzdur ve vicdan azabı çeker. Macbeth’in kendi durumunu özetleyen bir alıntısını ekliyorum:
“Kendini boşa harcamış olur insan, dilediğine erer de sevinç duymazsa.”
Macbeth - William Shakespeare
Macbeth, 1600'lü yılların başında 
William Shakespeare tarafından kaleme alınmış bir tiyatro eseridir. Başarılı ve cesur bir komutan olan Macbeth’in hikayesini anlatıyor. Eser, Macbeth’in üç cadıyla karşılaşmasıyla başlar. Cadılar ona bir kehanette bulunur: "Kral olacaksın!" Bu sözler Macbeth’te komutanlıktan krallığa yükselmek için büyük bir hırs uyandırır ve hayatını tamamen değiştirir. Bu konuda karısı Lady Macbeth’in de tam desteğini alır.
İskoçya Kralı Duncan’ı çok seven Macbeth, karısı Lady Macbeth’in de baskısıyla onun tahtını ele geçirmeye karar verir. Kralı kendi evinde misafir ettiği gece öldürür ve tahta geçer. Ancak bu cinayet, ikisinin de psikolojisini çok etkiler ve huzursuz yapar. Bu uğurda krallığını kaybetmemek için karşısına çıkan herkesi öldürtmeye başlar ve giderek zalimleşir. Dolayısıyla artık Macbeth güce sahip değildir güç Macbeth'i esir almıştır. Karısı Lady Macbeth ise suçluluk duygusuna dayanamaz ve sonunda aklını yitirir.
Zamanla halk ve diğer soylular Macbeth’ten bıkar. Öldürülen Kral Duncan’ın oğlu Malcolm, İngiltere’den destek alarak Macbeth’e karşı ordu toplar. Büyük bir savaş sonunda Macbeth öldürülür ve tahta Malcolm geçer.
Kısaca, 
Macbeth, iktidar hırsının insanı nasıl mahvedebileceğini anlatan trajik ve etkileyici bir eserdir. Macbeth’in her adımda biraz daha yalnızlaşıp zalimleşmesi, yaptığı seçimlerin ağırlığı altında ezilmesi ibretlikti. Bir insanın gelebileceği en yüksek noktaya çıkmasına karşın, o içsel huzuru yakalayamamasını Shakespeare çok güzel bir şekilde anlatmıştır. Herkese tavsiye ederim.
Kitaba 8.0/10 puan veriyorum.
William Shakespeare tarafından kaleme alınmış bir tiyatro eseridir. Başarılı ve cesur bir komutan olan Macbeth’in hikayesini anlatıyor. Eser, Macbeth’in üç cadıyla karşılaşmasıyla başlar. Cadılar ona bir kehanette bulunur: "Kral olacaksın!" Bu sözler Macbeth’te komutanlıktan krallığa yükselmek için büyük bir hırs uyandırır ve hayatını tamamen değiştirir. Bu konuda karısı Lady Macbeth’in de tam desteğini alır.
İskoçya Kralı Duncan’ı çok seven Macbeth, karısı Lady Macbeth’in de baskısıyla onun tahtını ele geçirmeye karar verir. Kralı kendi evinde misafir ettiği gece öldürür ve tahta geçer. Ancak bu cinayet, ikisinin de psikolojisini çok etkiler ve huzursuz yapar. Bu uğurda krallığını kaybetmemek için karşısına çıkan herkesi öldürtmeye başlar ve giderek zalimleşir. Dolayısıyla artık Macbeth güce sahip değildir güç Macbeth'i esir almıştır. Karısı Lady Macbeth ise suçluluk duygusuna dayanamaz ve sonunda aklını yitirir.
Zamanla halk ve diğer soylular Macbeth’ten bıkar. Öldürülen Kral Duncan’ın oğlu Malcolm, İngiltere’den destek alarak Macbeth’e karşı ordu toplar. Büyük bir savaş sonunda Macbeth öldürülür ve tahta Malcolm geçer.
Kısaca, Macbeth, iktidar hırsının insanı nasıl mahvedebileceğini anlatan trajik ve etkileyici bir eserdir. Macbeth’in her adımda biraz daha yalnızlaşıp zalimleşmesi, yaptığı seçimlerin ağırlığı altında ezilmesi ibretlikti. Bir insanın gelebileceği en yüksek noktaya çıkmasına karşın, o içsel huzuru yakalayamamasını Shakespeare çok güzel bir şekilde anlatmıştır. Herkese tavsiye ederim.
Kitaba 8.0/10 puan veriyorum.
bol dramalı bir kitaptı, keyif alarak okuyup bitirdim. okuduğum en peşinhükümlü karakter olan catherine, fitneci bay thorpe, lady macbeth’ten bozma isabella, yikik james.. bunca olaydan sonra güzel sonlanması hoştu ama aklımda çok soru işareti kaldı
(spoiler)
isabella bir anda kitaptan yok oldu, yüzbasi tilney ile olan drama yarim kaldi? herkesin bu kadar itibarını düşündüğü bir yerde bu kizi kasabadan nasil kovmadilar mesela. sonunda ne olduğunu okumak isterdim. ayni şekilde abisi olduğuna hiç sasirmadigim fitneci bay thorpe herkese iftira atıp yalan söyledikten sonra normal bir şekilde at arabasi takintisina devam mi etti? bu ikilinin sonunu ana karakterlerden cok merak etmiştim biraz hayal kirikligi oldu. yine de okurken cok keyif aldigim ve pisman olmadigim bir kitaptı, jane austen kaleminden kötü bir şey okumak pek mümkün değil zannimca.
