Melisa
@macidegibi
24 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Ruhunu ekmek parasına satan her insan gibi yavaş yavaş alışmışlar, birer makine haline gelmişler .
Gözümde tüten ne şehirler ,ne insanlar, ne de kırlar ve ormanlardı. Açık denizleri, etrafında duvar olmayan, uçsuz bucaksız yerleri arıyordum. Ama ruhumuz böyle gökyüzlerinde uçup dururken birdenbire yere inip insan küçüklüğü ile karşılaşmak ne tuhaf oluyor.
Kendi içimizde ,kendimize dair bilmediğimiz o kadar çok şey var ki....
Reklam