Bahadır Bozkuş
@madao802
Terim açıklama kitabı. Okunulacak kısmı 116 sayfa. 116 sayfa boyunca terim tanımı yapmaktan ve oldukça yüzeysel yorumlar yapmaktan öteye gitmeyen bir kitap. Bu bakımdan Mahfi Eğilmez'in Örneklerle Kolay Ekonomi kitabıyla oldukça fazla ortak yanı var. İki kitap da terim açıklamaktan öteye çok gidemeyen giriş için okunmasını önermeyeceğim kitaplar.
Yanis Varoufakis'in Kızımla Ekonomi Sohbetleri ve Geroge Clason'dan Babil'in En Zengin Adamı kitaplarını ilk defa bu konuda okuma yapacaklar için daha uygun kitaplar olarak görüyorum. İkisi de konuyu hiç bilmeyen kişiler için daha açıklayacı kitaplar. İkisinde de hikayeleştirme yolu ve metaforlar oldukça fazla kullanılıyor. Bu da sektöre yabancı insanlar için yabancı terim okyanusunda boğulmaktan kurtulunmasını sağlıyor.
Ama tabiki yerden yere vurulacak bir kitap olduğu da söylenemez. "Kitaptan alabileceğimiz hiç mi bir şey yok?" derseniz, oraya buraya serpilmiş güzel fikirler, tanımlar, cümleler var ama bütüne baktığımızda çok yararlı bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Ama yine de konu hakkında 5-6 kitap okunduktan sonra pekiştirme amacıyla okunabilir.
Reklam
Sürükleyici olmasına sürükleyici bir kitap. Diline ise benim edebileceğim tek bir laf yok. Öylesine yoğun, öylesine coşkulu, gürül gürül, ustalıkla kullanılan bir... Vermek istediği o epik hüznü çok başarılı bir biçimde yansıtıyor okuyucuya.
Türk edebiyatında diline Yaşar Kemal kadar hayran olduğum başka bir yazar yok herhalde. Yaşar Kemal'in eserlerinden daha fazla beğendiğim eserler var ama Türkçe'yi kullanış şeklini daha fazla beğendiğim yok. Tabi benim epik, destansı temaları diğer temalardan daha fazla sevmem bu iddialı görüşte oldukça büyük rol oynuyor denebilir.
İçerik açısından ise dildeki o mükemmele yakın kalitenin olmadığını düşünüyorum. En başta Yaşar Kemal'in ömrü boyunca oldukça yakın ilişkilerde bulunduğu yörüklere eserde bu yakın ilişkiden dolayı doğal olarak gereğinden fazla sempati ile yaklaşmış diye düşünüyorum. Bunu yörüklere karşı negatif bir duygu beslediğimden değil(kendim de yörük kökenliyim) yazarın kendi eserine yaklaşırken kullandığı "tanrısal bakış açısının" nötral bir bakış açısı olması gerektiğini düşündüğümden dolayı böyle diyorum. Tabi Yaşar Kemal'in tarzı ve destansı yapıtların teması gereği realist bir yaklaşım beklenemez. Ama yine de kitabın bazı yerlerinde okuyucunun kitabın kahramanı olan obaya sempati beslemesi için oldukça uğraşılmış. Bu tarz yönlendirme girişimlerinin bir eserin kalitesine gölge düşürdüğünü düşünüyorum.
Onun dışında oba üyeleri dahil çoğu karakterin tek yönlü olmasını engellemek için de çaba harcandığı belli. Bu da yukarıda bahsettiğim obaya sempati duyulması amaçlı yönlendirmeyi biraz dengelemiş.
Velhasıl yukarıda bahsettiğim ufak tefek aksaklıklara rağmen Yaşar Kemal'in niye Türk Edebiyatı'nın en önemli yazarlarından biri olduğunu tekrardan gösteren bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Atatürk'ün niye bu kitabı önerdiğini anlıyorum. Eğer bu kitabı 20. Yüzyılın başlarında okuyan bir birey olsaydım, o zamanın bütün o ulus yaratma karmaşası içindeki dünyada(sadece bizim için değil diğer milletler içinde geçerli) böyle bir kitabın etkisi beni de eminim şu anda bulunduğum durumdan çok daha derin etkilerdi. Ama 21. Yüzyılda yaşayan az buçuk tarih okuyan/bilen bir bireyin bu kitaptan etkilenmesi için bir sebep göremiyorum.
