Murat Adatepe
@madatepee
şu kalbime dert diye yuva yapan kim?
kitapyurdu.com/kitap/yasamak-s...
327 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
hind rajab'ın sesi filmini izledim. o kadar ağlattı ki kesinlikle herkese tavsiye ederim. oradan kalemime şu dizeler yansıdı.
**Kelebeğe Ağıt
**
Helak olsa senden sonra dünya; ne fayda, sen gittin
İnlese inim inim yok olsa zalim; ne fayda, sen gittin
Ne yapsak bitmez bu utanç; özür ne fayda, sen gittin
Dolsa kainat milyarların gözyaşıyla; ne fayda, sen gittin
Renkleri soldu dünyanın; görmek ne fayda, sen gittin
Ağlamak şimdi minik bir kelebeğe; ne fayda, sen gittin
Jeopolitikti sana sebep; yeryüzü kime ne fayda, sen gittin
Alsalar deşerek kalbimizi bağrımızdan; ne fayda, sen gittin
Bize şimdi düşen pişmanlıklar ki ne fayda, sen gittin...
Reklam
Bağır, çağır, hırpala yalnız öyle bakma. Gözlerini gözlerime yasaklamış gibi bakma. Başımı öne eğdirmek için bakma. Kendinden mahrum ettiğini söyler gibi bakma. Ön yargılarını öldür ve bir kez olsun ben olduğum için bak. Nefretini köreltip bir kez baksan, anlayacaksın nasıl ateşler içinde kavrulduğumu. Ne denli konuşmak isterken beni susmaya mahkum ettiğini anlayacaksın.
"Dur artık, üzerime fırlattığın şu nefret dolu bakışlarından vazgeç. Gardımı indirdim, öldüreceksen öldür fakat böyle bakma artık. Sanki sana zulmetmişim gibi bakma, ben yalnızca kendime zulmederim. Gitmemi istiyorsan varlığıma sen son ver. Her an sancıyan bir yürekle baş başa koma beni. İnsanlar koyma aramıza. Kapatma sana giden sokakları. Yalnızca sen ve ben. Ne olacaksa olsun artık."
"Beni boğan bir şeyler var burada. Anladım, benlik değil buralar. Bu sancıların sebebi nedir bilmiyorum. Geçecek mi? Sanmıyorum. Buna dair en ufak bir umut taşımıyorum. Belki de dünya bundan ibarettir: sancılar ve sanrılar. Her an üzerime hücum eden anlamsız cisimlerin hiddetinden kaçmaya çalışıyorum. Göğsümde anlam veremediğim bir sancı var. Bir yumrukla vurup oradan atmak istiyorum onu. Neyse, dünya bu kadar, ötesini beklemek yersiz bir hayalden fazlası değil."
Çok uzun zamandır yaşamaya çalışıyorum. İnsanlar sadece beni yoruyor. Her şeyden kaçmak isteği her an beynimi kemiriyor. Yalnızca gitmek arzusu geliyor kalabalıkların arasında. Uzağa, daha uzağa, dönülmez diyarlara. Kimi zaman dehşetli bir arzu kimi zaman uykular kaçıran bir korku. Daha gidecek çok yol var gibi, daha gidecek hiç yol kalmamış gibi. İkilemlerin arasında debeleniyorum.
Reklam