Murat Adatepe

Murat Adatepe
@madatepee
şu kalbime dert diye yuva yapan kim? kitapyurdu.com/kitap/yasamak-s...
Yaşamımda yeni olan her şeyden ürküyordum aslında. Yeni bir kelimeye, yeni bir sevgiliye, yeni bir eve, yeni bir parfüme, yeni bir saate, beğeniye, dosta, komşuya, çay fincanına bile tahammülüm yoktu. Çünkü hayat o kadar suratını asıyordu ki, karşımdaki yeni olan her şey bir öncekinden daha kötü olacak gibiydi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bahaneye gerek yok, artık anladım. Hayatımın kötü ilerlemesi için kimsenin bir şey yapmasına gerek yok, ben kendime yetiyorum.
Sürekli olarak yaşanmayan günlerin pişmanlığı içerisinde ve geleceğe dair de en ufak bir umudu kalmamış biçimde yaşamak insanı mahvediyor. Yaşayacağı varsa da yaşatmıyor. Geceleri sanrılar ile boğuşuyorsun. Hayaller kurmayı zaten çoktan bıraktığından, acı gerçeklerle yüzleşiyorsun sadece.
dünyayı ve kendimi sevmek için tek bir sebep bile yok ancak nefrettir hak ettiğim
Art arda gelen günler birbirinin kötü bir kopyası olduğundan, doğan yeni bir gün sadece gitmek isteğimi kamçılıyor.