Murat Adatepe

Murat Adatepe
@madatepee
şu kalbime dert diye yuva yapan kim? kitapyurdu.com/kitap/yasamak-s...
Hiç değilse insan, bu iki kere ikiden daima ürkmüştür; ben hala ürküyorum. İnsan bütün ömrünü iki kere iki peşinde geçirir, bu uğurda denizler aşar, hayatını harcar, fakat yemin ederim, arayıp gerçekten elde etmekten korkar. Çünkü onu bulur bulmaz artık erişecek şeyi kalmayacağını bilmektedir.
Reklam
Beklemek diye bir şey olmasaydı bile bana bir kez bakan bütün benliğimle seni beklediğimi görürdü.
Ömrüm, seni beklemekle geçiyor. Tek fiilim var gündelik yaşamımda: Beklemek. Yalnızca bekliyorum. Hak etmediğimi düşünmekle birlikte bir gün geleceğin hayaliyle yaşıyorum. İmkansız gibi gözükmesi canımı çok yakıyor. Tarifsiz bir acı ile kavruluyorum. Yine de yaşayacaksam bunu tek bir sebebe bağlamışım gibi; sen, yalnızca sen, sadece sen.
Bir kez dikkatle bakan gözlerime, görürdü yuvarlarına oturmuş sensizliği. Bu donuk bakışların yegâne sebebinin senden mahrum geçen ömür olduğunu. Bu mahzunluğun, bitmek bilmeyen çaresizliğin sebebi… Üzülme, bunlar benim yaşadıklarım; suçu sana yüklemek değil bu. Hiçbir şeyin müsebbibi sen olamazsın. Sen kötü bir şeye sebep olamayacak kadar güzelsin. Ne varsa bendendir. Kusur da günah da…
Beni benden alsalar sen yine içimden gitmezsin. Ruhum çekilse bedenimden sen diye atmaya devam eder kalbim. Öyle bir kazınmışsın ki oraya yerini sarsmaya yetmez gücü kimselerin. Cesedimi yoklasalar, bir kez yaklaşsalar yanıma ölü bir bedende bile seni bulurlar.
Reklam