Məhəmməd İmanov

En hüzünlüsü de kilise çanının ardından geceyi dolduran mutlu insan sesleriydi. Birkaç havai fişek atıldı, Tanrı başkalarının mutluluğunu görsün diye.
Sayfa 48·Kitabı okudu
Duygu ve Düşünce
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Yaşamak için fazlasıyla yaşlanmış gibiler, her şeyden bıkmışlar sanki…"
Sayfa 48·Kitabı okudu
Duygu ve Düşünce
Öyle üzgündüm, öyle altüst olmuştum ki bu ânı yaşamaktansa ölmeyi tercih ederdim.
Sayfa 44·Kitabı okudu
Duygu ve Düşünce
"Geleceğin parlak, afacan. İsmini boşuna José yani Yusuf koymamışlar. Sen güneş olacaksın ve yıldızlar etrafında parıldayacak."
Sayfa 23·Kitabı okudu
Duygu ve Düşünce
Dayım hâlâ gülümsemekteydi. "Anladım. Peki getirirsem benim elime ne geçecek?" "Ben de sizin için bir şey yaparım." "Öper misin?" "Öpmeyi pek sevmem." "Sarılır mısın?" Bunun üstüne içim ezilerek Edmundo Dayıma bakmıştım. Küçük kuşum içimde bir şeyler fısıldamıştı. Derken aklıma önceden defalarca duyduğum şeyler gelmişti… Edmundo Dayım karısından ayrılmıştı ve beş çocuğu vardı… Yapayalnız yaşıyor ve hep ağır aksak yürüyordu… Acaba çocuklarını özlediği için mi böyle yürüyordu? Çocukları bir kez olsun onu ziyaret etmemişlerdi. Masanın etrafından dolanıp yanına gelmiş ve boynuna sımsıkı sarılmıştım. Beyaz saçlarının alnıma yumuşacık süründüğünü hissetmiştim. "Sarılmam at için değil. At karşılığında yapacağım şey başka. Okuyacağım."
Sayfa 20·Kitabı okudu
Duygu ve Düşünce