Daha güzel şeylere değil güzel şeylere
bile hakkım yok sanki. Hangi dala
tutunsam en baştan kırık, hangi kalbe
sığınsam zalim, kime el uzattıysam
kayıp… Hırpalanmış gibiyim bir yaşam
macerasında. Umudu yarım kalan,
hevesleri kursağında sallanan, kendi
enkazında kendine ses veren bir
yıkıntı gibiyim.
"Unutulmuş gibiyim ben.
Ve insan bir bakıma unutulmuş gibidir.
Bilmem ki nasıl anlatmalı, yalnız bile değilim..."
Edip Cansever
Bir dağbaşı yalnızlığı yaşıyorum yeniden
Dağbaşı yalnızlığı ölümden beter.
Hiç kimse aramasa sormasa beni
Sen gelsen yeter...
Bende çaresizlik sonsuz kördüğüm.
Bende sabır sende naz..
Gündüzünden vazgeçtim düşümde biraz
Bir yüz görümlüğü sen olsan yeter..
Duymasa da hiç kimse şâir gönlümün,
Sende karar kıldığını...
Ve içimin şerha şerha yarıldığını,
Sen bilsen yeter..
Bir gün duysan bittiğimi, tükendiğimi..
Çıkıp gelsen uzaklardan korkulu ürkek..
Bir incecik dal gibi üzerime titreyerek,
Eğilsen yeter...........
Yavuz Bülent Bâkiler
derlermiş ki; "insan sevdiği birini kaybettiğinde yüreğinde 40 mum yanarmış. her geçen gün bir mum sönermiş. 40.gün ise tek bir mum kalırmış ve o mumun ateşi sonsuza dek yanarmış."