Mahir Önem Dost
@mahironem
1 N 2 3 4 5
Özel ve Genel Görelilik Teorisini merak edenler mutlaka okumalı. Anlatım oldukça basite indirgenmiş.
Kütlenin uzayı büküşü, kara deliklerin bu şekilde oluşuyor olması, ışık hızının mutlak olması, ışık hızı ile kıyaslanır hızlarda zamanın farklı akması, Newton'un teorisindeki eksikliğin tamamlanmış oluşu gibi bir çok konuya değinilmiş. Çok iyiydi.
Hikayenin akışı iyiydi. Yer yer verdiği mesajlar çok hoştu. Bir çırpıda bitti. Ama hoşuma gitmeyen bir kısmı vardı. Bunu da söylemeden geçemezdim.
"O ülkede ağacın dalını bile kıramazsınız.
Kültür toplumu değiliz.
İnsanımız çoğu ülkede olup bitenden habersiz.
Bizim insanımız bir kentten öbürüne gitmezken, onlar dünyanın öbür ucundan kalkıp geliyor.
Japonlar belli yaşa geldiklerinde dünyanın birçok ülkesini gezmiş oluyor."
gibi söylemler ile sürekli vardı. Bir insan kendini, içinde yaşadığı toplumu geliştirebilmek adına; eleştirilerde elbette bulunmalı. Bu görüşe katılırım. Ama bu denli, ateş edilmesi. Bana ağır geldi.
Sesli olarak dinledim. Hikaye kısa, öz ve düşündürücü.
Aklıma şunu geldi. Hayat öyle garip şeyler geçirebiliyor ki başımızdan; normalde belki de kızacağımız, öfke dolu olacağımız insanı bile anlamaya çalışabiliyoruz. Onunla empati yapıyoruz. Garip... Kitap güzel, beğendim.
Bir çok dizide oyunculuk yapmış, hayvan haklarını savunmak için ülkenin dört bir köşesini gezmiş, barınakları ziyaret edip özellikle yerel basınlar aracılığıyla haberler yapmış olan yazarımız; motosiklet ile yolda olduğu 15 aylık serüveni bizlere anlatmış. Kitap gayet akıcı bir şekilde gidiyor. İnsanın içinde mücadele azmini uyandırıyor. Kitabı kesinlikle tavsiye ediyorum. Belki ulaşır diye; buradan kendisine saygılarımı sunuyorum.
Kutü'l Amare zaferini hiç bilmiyordum. 1. Dünya Savaşı sırasında; Çanakkale savaşı gibi bir diğer zafer kazanılan yer burasıymış. 13000 kişilik İngiliz ordusu teslim alıyor. Muazzam bir olay. Kitaba gelince;
Evet diğer yorumlarda göreceğiniz üzere; kitap tekrara düşüyor. Ama bu durum beni sıkmadı. Aksine olayları daha iyi pekiştirmeme yardımcı oldu. Ayrıca olaya farklı bakış açılarından bakmamızı sağladı.
Gururu ile hatırlayacağımız Süleyman Askeri beyi tanıdım.
Enver Paşa'nın amcası olan; bu zamana kadar adını bile duymadığım Halil Paşa'yı tanıdım. Ki kendisi çok genç yaşta Paşa'lık rütbesini alıyor. Kararlı, cesur, içi memleket sevgisi dolu, iyi bir asker, iyi bir komutan olarak hatırlayacağım kendisini. 1934'den sonra Kut soyadını alıyor.
Sakallı Nurettin bey... Kendisine bağlı birlikleriyle Selman-ı Pak savaşını kazanıp, İngiliz ilerleyişinin durdurulmasını sağlıyor. Bu zafer ardından İngilizleri takip ediyor ve İngilizler Kut'a çekiliyor. Kendisi aklımda fevri biri olarak kaldı diyebilirim.
Ali İhsan Sabis. Mevzu bahis dönemde Sabis tepelerinde kazandığı zafer dolayısıyla bu adı soy ad olarak kabul etmiştir. İngilizler'in Journal isimli 240 ton yiyecek taşıyan gemisine ateş emrini vermiştir. Geminin batmadan kıyıya varmış olması sonucu Kut'taki İngiliz ordusuna gitmesi gereken 240 tonluk gıda, bizim elimize geçmiştir. Geminin adı "Kendi Gelen" olarak değiştirilmiş ve savaş ganimeti olarak el konmuştur.
