bookslawer
@maivekan
Mütemadiyen okur, kitapkolik.
“Dünya üzerinde kahkaha ve güler yüzlülük kadar karşı konulmaz derecede bulaşıcı olan bir şey yoktur.”
2021 yılına, sözünü sakınmayan bir toplum eleştirmeni olan Dickens’ın insana dair sıcak ve ürkütücü bir Noel hikâyesini konu edinen klasiğiyle veda etmek istedim. Defalarca sinemalarda boy gösteren, çizgi film ve anime uyarlamaları yapılan, hakkında müzikaller bestelenen; kış gecelerinde içinizi ısıtacak ünlü eseri “Bir Noel Şarkısı” ile.
Huysuz, cimri ve umursamaz olan Ebenezer Scrooge; kimseyle arkadaşlık etmez, eğlencelere katılmaz, işinden başka bir şey düşünmezdi. Çok parası olduğu halde, kimseye yardım etmezdi. Dünya üzerinde, yeğeninden başka seveni yoktu ama Ebenezer bunu da dert etmezdi. Hiç kimseye ihtiyacı olmadığını düşünürdü. Ta ki Noel arifesinde, yedi yıl önce ölmüş olan iş ortağı Marley’in hayaleti tarafından ziyaret edilip de, hayatını sonsuza dek değiştirecek bir yolculuğa çıkana dek... Scrooge’a sonunun kendisininki gibi olmaması için bir şans vermek isteyen Marley, onu ziyaret edecek üç tane ruhtan bahseder; geçmiş, şimdi ve geleceğin hayaletleridir bunlar. Onlarla beraber, teker teker kısa bir yolculuğa çıkacak olan Scrooge; geçmişini, bugününü ve sonunu bir film şeridi gibi izleyecektir. Ve belki de Noel, Scrooge’un deyişiyle bir “palavra”dan daha fazlası, hiçbir zaman baştan başlamak için geç olmadığının kanıtı olacaktır…
Mutlu olma imkanı varken mutsuzluğu seçen, bütün toplum eğlenir, güzel anılar edinirken bile hala mutlu olmaya direnen Scrooge’un öyküsü bu. Aynı zamanda, dönemin politikacılarına ve fakirlerin kendi başının çaresine bakması gerektiği anlayışına sahip bireylere de önemli mesajlar veriyor. Cimriliğin, dar görüşlülüğün, kötümserliğin, parayı her şeyden üstün tutmanın boşa geçirilen bir hayat yaşamaktan ibaret olduğunu
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“Gözyaşı, yaraları yıkar, mikrop kapmasını engeller, gönül yangınını söndürür.”
Polisiye tutkunları buraya! Bugün, Ayça Warner imzalı, sürükleyici kurgusuyla dolu dolu bir polisiye roman olan “Sakın Günlüğümü Okuma” ile geldim. Sonunda sormadan edemeyeceksiniz: En yakınımızdaki kişilerin bile içlerinde neler yaşadığını bilmeme ihtimalimiz var mı?
Zekâsı ve çalışkanlığı sayesinde genç yaşında büyük başarılara imza atan bir adam, Bora. Kusursuz bir eş ve kocasına destekçi olmayı kendine kariyer edinmiş bir kadın, Eda. Maddi başarıyı hedef belirlemiş bu genç çift, hayatın kontrolünün ellerinde olmadığını gösteren bir felaket ile sarsılınca yaşamları alt üst oluyor. Bunalıma meyilli Eda; işkolik ve aşırı disiplinli, asık suratlı kocası, sabırlı ve bilge kayınbiraderi, despot kayınvalidesi, yetersiz psikiyatrı, sessiz annesi, hayırsız arkadaşları, umutsuzca dost olmaya çalıştığı komşuları ve zayıflığından faydalanmak isteyen beklenmedik düşmanları arasında geçirdiği birkaç ayı tek sırdaşı olan günlüğüne kaydediyor. Ya ortadan kaybolan bu gizli günlük, aynı zamanda Bora’ya olgunlaşma fırsatı tanıyacak ve hayatını tekrar düzene sokacak son şanssa?
Sevgiyi, pişmanlığı, özlemi, geç kalmışlığı okurun kalbine yerleştiren bir kitap bu. Duyguları o kadar güzel yansıttı ki bana; iyi-kötü kararlarıyla, tepkileriyle ve hayata bakış açılarıyla karakterler uzun süre aklımdan çıkmadı. Bir polisiye kitabı ama içinde aynı zamanda kişisel gelişim de barındırıyor, ekonomi de, etimoloji de... Sıkı bir sistem eleştirisi yapmaktan da geri durmuyor; insan olmaya ve yaşama dair pek çok kavramın anlamını sorgulatmayı başarıyor. Sevgili yazarımızın, insanın bir yakınının kaybına dair yaşadığı o çöküşü bu kadar sahici yansıtabilmiş olmasına da bayıldım. Satırlardaki isyanlar resmen içime işledi.
"Karar verme şansım olsaydı hiç doğmamayı tercih ederdim.”
Selam herkese! #cengizaytmatovla1sene hashtagı altında 2021 yılında sizlerle buluşturmayı hedeflediğim on iki değerli Aytmatov eserinin sonuncusuyla nihâyet karşınızdayım. Genelde savaş, aşk, hayat temalarını işleyen, Kırgız bozkırlarına, Issık gölüne, Tanrı dağlarına bizleri davet eden eserlerinden farklı olan, bilimkurgu unsurlarını ustaca kullandığı romanı “Kassandra Damgası” ile veda ediyorum maratona.
Bir uzay istasyonuna kendini hapsedip kötülüğün alametlerinin peşine düşen bir Rus bilimadamı, yaptığı akıl almaz keşifle birlikte tüm insanlığın geleceğini etkileyecek büyük bir buluşa imzasını atar. Henüz anne karnında olan, insanların yaşanılmaz bir yer haline getirdikleri dünyaya gelmeyi reddeden embriyonların varlığını keşfeder. Filofey, bu embriyonlara “Kassandra Embriyonu”, hamile annelerin alnında beliren küçük beneklere de “Kassandra Damgası” ismini verir. Kendisi uzayda kötülüğün genetik kodlarını çözerken, yeryüzünde ünlü fütürolog Robert Bork’un trajik kaderine istemeden de olsa yön verecektir. İyiliğin kötülüğe mağlup edildiği, umudun günden güne azaldığı bir dünyada Filofey’in keşfi bizleri kurtarmaya yetecek midir? Yoksa insanlık, kendi kötülüğü ile yüzleşme fırsatını bencilce harcayacak mıdır?
Esere “Kassandra Damgası” isminin verilmesi, romanda anlatılan olaylar ile yakından ilgili. Yunan mitolojisinde gelecek büyük felaketleri haber veren fakat hiçbir zaman ciddiye alınmayan Kassandra, Aytmatov’un bu eserinde Filofey ile temsil edilmekte. Eser, bazı bölümlerde Aytmatov’un insanlığın akıbeti ve kötülüğün doğası üzerine cevaplaması güç sorular sorduğu; hırslarımızı, tutkularımızı, zaaflarımızı ve erdemlerimizi barındıran bir makaleye dönüşüyor âdeta. İtiraf etmek gerekirse başlarda
