Makes Hanım
@makeshanmm
Kitaplarla kalmaya çalışan biri
Her şey, bütün nesneler yaratılışlarındaki amaca doğru yürüyüp gitmektedirler: kara gecede, kara taşın üstündeki kara karıncanın kıpırtısı bile denetim altındayken son bilinç olan insanın -elbette insanın -kendini denetimden uzak sayması mümkün müydü?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kaan Murat Yanık 'ın ismine ve bu kitabına bir gruptaki tavsiyeler üzerine rastlamış oldum. Yazarın tarzını, anlatımını görmek için başladığım bu kitap beni sanki bir masalın içine çekti oturduğum koltuktan. Ali'yle ,Behzat'la ,Butimar'la sanki ben düştüm yollara, sanki ben bırakıp gittim her şeyimi, sanki benim evimi damımı köyümü viran ettiler, Ali'nin Ali olmaktan çıkışında sanki ben ihanete uğradım. Yapma be Ali, bu kadar da olma! dedim. Velhasıl göstere göstere gelen o hüzünlü sonu okumak istemesem de hikaye gerçekten çok akıcı olduğu için devam ettim.. Kitabın son sayfalarına geldiğimde içimi kaplayan sıkıntıyı anlatamam. Ah Butimar'ım, sen hiç hak etmedin bunları .
Ben çok beğendim , etkisini bedenen bile hissettiğim bir roman oldu. Okumayı düşünenlere ya da yazara şans vermek isteyenlere tavsiye ederim.
Beklemek, hayatın dışında akan başka bir zamandı.
İnsanın kendi olabilmesi, varlığını böyle idare edebilmesi hem masraflı hem meşakkatli bir işti ve böyle yaşayanlar her zaman bir bedel ödüyordu. Hâlbuki başkasını taklit ederek maskelerle dolaşanlar, herhangi bir engelle karşılaşmadan, mutsuz olduklarının farkında bile olmadan yaşayıp gidiyorlardı.