Cengiz'in Ordusu ;1000Kitap
'' Ordu, sadece at ve insan gücüne dayanılarak kurulmuştur. Ordunun en kuvvetli silahı atıdır. Bu kadar uzun yolda maksimum hıza ulaşmak için hayvanları ve insanları beslemek, dinlendirmek gerekir.
Moğol hayvanları küçüktür, günde beş ila yedi kilogram saman ister. Uzun mesafede on beş günlük yemeklerini kendileri taşırlar fakat bu gereksizdir çünkü ona binen askerlerin de uyuması lazımdır. O yüzden günde 100-130 kilometre hız anormal değildir. Atlar, binicileri uyurken dinlenir.
Savaş şartlarında Moğol askeri iki üç gün uykusuz gidebilmektedir. At üstünde giderken hem yemek yer hem de su içer. Atların eyerleri yoktur, kumaş veya deri parçasıyla hayvanın derisi arasına et koyarlar ve et burada, atın teri ve sıcaklığıyla pişer. Asker o eti giderken kemirir ve elinde bir pipet olur, bu pipeti de atın şah damarına saplayıp oradan atın kanını içer.
Bu, kan vermek gibi olduğu için ata fazla zarar vermez, bir yandan süvariye de sürat sağlar. Bu sürat atı yorar, o yüzden süvari yolda at değiştirir. Bunu da kendisiyle birlikte hareket eden dokuz atla yapar. Birinden diğerine atlayarak değişimli olarak binerler. Moğollar atlarına çok iyi bakarlar, Cengiz Han, "Bir atı ağzındaki gemden çekerek götüremezsin;' der. Her zaman dişileri tercih ederler çünkü sütünü içerler. Savaşta yaralanan atlar yenmez, ihtiyarladığında ise kendi hallerine bırakılır ve otlatılırlar. ''
"Ganbarimasu, yani şu demek: bir amaca sahip olmak için kendini maksimum seviyede adamak. Japonlar ne zaman bir zorlukla karşılaşsalar bu kelimeyi kullanırlar; ister kişisel, ister sporla alakalı, ister mesleki bir zorluk olsun. Ganbarimasu, yenilgiyi hiçbir zaman kabul etmemek anlamına gelir."
Sayfa 24
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Zeytinyağından maksimum fayda sağlamak için yemeği yağsız pişirmek ve üzerine zeytinyağ gezdirmek gerekir.
Bir görüntüyü gözümün önünden bilinçli olarak defetmeyi ilk başardığımda yaklaşık on iki yaşınday- dım fakat daha önce söz ettiğim ışık flaşlarını kont- rol etmeyi hiç başaramadım. Bunlar belki de en tuhaf deneyimlerimdi ve anlaşılmazlardı. Genelde kendimi tehlikede ya da stresli hissettiğim durumlarda orta- ya çıkıyorlardı ya da çok coşkulu olduğumda. Bazen çevremdeki tüm havanın canlı ateş uzantıları ile dolu olduğunu görürdüm. Bunların şiddeti azalmak yerine zamanla arttı ve neredeyse yirmi beş yaşıma geldiğim- de maksimum seviyeye ulaştı.
Eğer imkânlarınız maksimum düzeyde olsaydı, bu sizin başarınız olmazdı, o imkânın başarısı olurdu.
Eğer imkânlarınız maksimum düzeyde olsaydı, bu sizin başarınız olmazdı, o imkânın başarısı olurdu.
Sayfa 59