Muhammet Topçu
@mamiyas
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir kırımdan arta kalan bu incelik, bu hâlâ gülümseyebilen insan onuru, kaybettiği her şeyin yerine sevgiyi koyan bu güzellik, başını kaldırdığında bizi, ellerimizi karnımıza bastırmış olarak yakalamıştı. Karnımızdan ağzımıza doğru bir kirpi yürüyordu. Güçsüzlüğümüzü yüzümüze vurmuş gibi çekinik ve özür dileyen bir sesle sustu: "Bu acıların barıştan başka panzehiri yok..." İçimizden mi dışımızdan mı yükseldiğini anlayamadığımız bir türkü, donmuş gövdemize oylum oylum ateşler düşürüyordu: "Beni ağlatma ki sen de gülesin/ Hem murada hem maksuda eresin."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kirpikleriyle konuşuyordu ve alnından yürüyen bulutlar gelip gelip yaşama sevincimize gölgeler düşürüyordu.
Sani Korumak İçin
Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben. Evlerin ve kalabalığın ağırlığını sana üstün tutmadım. Yoksulluğun acısından hafif bilmedim acını. Yenilen herkesin boğuntusuydu kaybolduğum uzaklk, yüzün her bulutlandığında. Nereye gidersem gideyim seni yürüdüm hep. Sevincini bir barış, bir bayram sabahı gibi taşıdım içimde. Sesine güvendim, gözlerine en çok yakışan o sürekli yaz ikindisine. Gökkuşağının altından geçen çocukların şımarıklığıydı, kâküllerini her araladığımda gövdemdeki ürperti. Ağzımdaki meneviş sendin insanlara şiirler okurken. Bütün öksüzlerin kederiyle baktım yüzüne, ne zaman geleceği düşündüysem. Bir haksızlığı haykıran herkese senin soluğunu verdim. Bütün hapislerin penceresi yaptım seni. Sonra tuttum kenar mahallelerin yanlızlığını gösterdim, bir özür, bir bağışlanma umuduyla. Kirpiklerinin ömrüme açtığı yolda yaptım bütün kavgalarımı. Söze inandım, gövdene ondan çok. Dönüp dönüp sana geldikçe anladım özgürlüğün aşk olduğunu. Alışkanlıklara yenilmedim ben, seni bir alışkanlığa dönüştürmek istemedim yalnızca.
