Eğitimci
@mamoste0
Önce kendi dünyasını ardından başkalarının dünyalarını güzelleştirmeyi hedefleyen bir öğretmen
Sevgiyle büyüttüğünüz herhangi bir şeyin yokluğunuzda bıraktığınız gibi kalamayışı reçetesi olmayan, amansız bir hastalık gibidir.
"Akıp da hiçbir yere ulaşmamak mümkün mü? Yani sence bir sonu yok mu derenin? Oysa her şeyin bir sonu var. Gecenin gündüzün olduğu gibi... Haftanın, ayın, yılın..."
Sessizlik, ekseriyetle, karşılaştığım insanlardan daha fazla şey öğretiyor bana.
Tüm insanlar sevilmek ister matmazel. Vahşi hayvanlar bile kafesin parmaklıkları arasından burnunu uzatarak okşanmayı bekler.
bizi yalnızlığa sürükleyen çoğunlukla başkasıyla karşılaşmaktır.