BEN İNANMIYORUM YOKSULLUĞU YENECEĞİMİZE
(...)
kendimsiz yollarında (mecaz değildir) düşmeler somuttur, senin kendimsizliği anlaman çok zor New York.
insanı önce hazırlarlar, sonra olmadı diye azarlarlar. büyü artık dedim kendime büyü, büyü. yetti bu her an olduğu yerde değişmeden kendini tazeleyen paçoz hikaye, çünkü geçmişi ne yapabilir insan, bir düşün, ancak kullanabilir, geçmiş o zaman atık olmaktan çıkar.
-bize layık gördüğün bu senin, insanın kendinden intikam alarak yaşaması. anneleri yutan çukuru battal gazi'ye sordum, anlatılmayan şeyler var dedi.
(...)
her şey öyle kitaplarda yazmıyor.
annem [affettiği şeyleri tek tek geri alarak]
yanımda ölüyor.
ANNEMDE İYİLİK DEDİĞİMİZ ŞEYİN BÜYÜK BİR ALTTAN ALMA OLDUĞUNU ÖLMEDEN ÖNCE HAYATA DUYDUĞU BÜYÜK KIZGINLIKTAN ANLADIK.
BAK OĞLUM MECNUN, YANLIŞ YAPTIN,
HAKİKATİN SIRRI
HAKİKATİN SIRRI
TUTTURDUN DURDUN.
-BİR ALLAH'IMIZ VAR,
DUANI EDERSİN, YA KABUL EDER
YA ETMEZ
-PEKİ BEN NE YAPACAĞIM?
DİYE SORARSAN, PEYGAMBERİN VAR
ÖRNEK ALACAĞIN.
ALLAH'IN KURGUSU BU. O KADAR.
MECNUN, SANA KENDİNİ GÖSTEREYİM Mİ
DIŞARIDAN? GÖR BAK, BİR İNSAN ZİHNİYLE BU KADAR ÇOK ARKADAŞLIK ETTİĞİ ZAMAN NELER OLUYOR?
(...)
ben her şeye çok üzülürüm mecnun,
şimdi de sana üzüleceğim