bu kente bir güvercin çizmek
güvercinin gözlerini çizmek
bir güvercin
orta çağda bir güvercin tebeşirle
bir duvar botunca ağaç serinlik
bir ses çiziyorum
herkeste olsun herkeste bir ses olsun istiyorum
güvercinde bir ses ablamda orta çağda bir ses
ve kapına varabildiğin sıkıntısız bir gün
elinde kalmışsa bu kafidir
ben çok şey istememeyi anlayınca rahatladım
en çok kendimi dinlemeyi bırakınca
yani duvarın altında bir kez kalınca
bütün hayatın duvarın altında
kalmış gibi beklemeyince
dinlediğim bir şarkının etkisinden
umulmadık bir zamanda çıkınca
ilginç olanın ilginçliğinin benimle
ilgili olduğunu kavrayınca
hiçbir şeyin daha fazla sürüp
devam etmeyeceğini anlayınca rahatladım
anımsayacak güzel günler yoksa
anımsayacak güzel günler yoktur.
-ismail aslan