Bu sefer olmadı..
İlk üç kitabını sevsem de bu kitap beni içine çekemedi. Cam Şato serisinin okuyanların yorumlarını incelediğimde dördüncü kitabın en iyisi olduğu bütün olayların burada başladığı söyleniyordu. Çoğu okurda en çok bu kitabı beğenmişti. Ama bende aksi bir durum oldu. Bu kitapta buram buram sıkıldım. 3 aydır elimde süründü, okuma isteğimi azalttı. Reading Slump'a girdim. İnanın hiç sevemedim. 5 puan verdim onu da neden verdim bilmiyorum daha düşük veresim vardı ama elimde gitmedi. Bu seriye burada ara vereceğim olurda bir gün Chaol, Dorian ve Manon'u okumayı özlersem, seriyi bitirmeye çalışırım. Şimdilik bu seriyi rafa kaldırıyorum.
SPOİLERLI İNCELEME
Bu kitapta beni en çok düşüren şey olayların bir türlü olamaması. Çok büyük bir konu var Celeane artık Kraliçe olduğunu kabul ediyor. Artık Aelin'im diyor ee hadi bir şeyler yapalım. Ama yok yapmıyoruz. Sürekli ne kadar büyük olaylar olacağıyla ilgili konuşuyoruz. Sözde(!) planlar yapıyoruz sonra yatıp uyuyoruz, Rowan'ı arzuluyoruz. Arobynn'i şişirdiler şişirdiler ne kötülükler bekledim ondan, onun ne kadar kötü olduğunu okuduk okuduk adam tam kötülük yapacaktı öldü. Tamam ölsünde daha sansasyonel mi olsaydı? Bu kadar basit ölüm yakışmadı. Kralımız var gaddar, güçlü, merhametten yoksun. Kıtalara hakimiyetini kurmuş, büyüyü yok etmiş, cadıları dize getirmiş askeri yapmış, Valgleri uyandırmış ordu kurmuş. Kölelerden oluşan ordusu, yok ettiği krallıklar var. Bu kadar güçlü bir kral böyle mi ölüyor cidden? Kitapta olaylar abartılıyor, savaş olacak aman Allah'ım Aelin kıyameti koparacak e sonra köprü yıktım da kralı öldürdüm. Olmadı ya bana geçmedi. Üçüncü kitapta Sorcha'nın ölüşü vardı, okuyanlar bilir. Sonradankitaba giren bir karakterdi ve o aynı kitapta da öldü zaten ama inanın onun ölümü bile beni daha
ÇOK İYİYDİ. Sonunda 2. Kitapta her şey yavaş yavaş ortaya çıktığı için bu kitap daha çok kitabın evreninin ayrıntılarının iyice belirlendiği, hikayesinin somut bir çerçeveye oturduğu bir kitaptı. İlk iki kitaba göre çok daha iyi bir anlatım, bol bol aksiyon ve heyecan vardı. İkinci kitapta seriye zaten ısınmış olsam da bu kitabın beni seriye ve evrenine tamamen bağladığını rahatça söyleyebilirim. Özellikle son 50 sayfayı kalbim küt küt ata ata okudum.
--SPOILER--
Detaylıca bahsedecek olursak, Caleana'nın her kitapta başka bir karakterle romantizm yaşaması ilk başta bana rahatsız edici gelse de Rowan'ın hikayede aldığı yerden oldukça memnunum, karaktere de ilk ısınamasam da sonradan bayağı sevdim. İkinci kitaptan sonra Chaol ile aralarında olanlar beni çok üzse de Rowan ile aralarında alevlenen bağın daha ilgi çekici olduğunu itiraf etmeliyim. İlk iki kitapta hem Dorian ile hem de Chaol ile olanlar tatlıydı ama ilişkilerinde bir şeylerin eksik olduğu göze batıyordu. İkisi de Calaena'nın gösterdiği tek bir yüzünü sevmişlerdi. Rowan ile olanlar ise apayrıydı. Birbirleriyle kanlı bıçak olan iki karakter birbirlerine tüm vahşiliklerini göstermekten çekinmediler. Ve ne kadar kusurlu olurlarsa olsun daha iyi bir dünya için hem içlerinde hem de dışlarında verdikleri savaş onları bir araya getirdi.
Calaena'nın karakter gelişimini izlemek oldukça haz vericiydi. Karakterin içindeki canavarı inatla gömmeye çalışmak yerine sonunda kontrolünü ele geçirmek için verdiği iç savaşı okumaktan çok zevk aldım. Kim ne derse desin, yüzleşemediği korkuları ve geçmişiyle, çalkantılı gücü ve cesaretiyle, hem halkına karşı olan sevgisi hem de bencilliğiyle Calaena gerçekçi ve çok iyi yazılmış bir karakter. Hikayesini heyecanla takip edeceğim.
Üzülerek söylüyorum şu cadıların olduğu kısımları
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Live, dear reader. Live.
Olmaktan korktuğum yerdeyim maalesef muhteşem bir fantastik serinin sonuna geldim. Bitmemesi bu dünyadan kopmamak için büyük uğraşlar verdiğim araya sayısız farklı tür kitap dünya karakter sıkıştırdığım ama bitirmekten de kendimi alıkoyamadığım bir güzel macera idi. Uzun bir seriye kendine adamadan önce serinin son kitabının yorumlarına bakarak sonu beğenilip beğenilmediğine göre karar veren benim gibilere demek istiyorum ki; başlayın ben sizin arkanızdayım bu muhteşem seriye başlayın ve asla pes etmeyin sonunu görün. Ama ilk kitabınız Throne Of Glass değil kesinlikle The Assassin's Blade olsun. The Assassin's Blade'in ilk kitap olarak okunmasını savunacağım son nefesime kadar. Kim ne derse desin bence ilk bu novella niteliğindeki kitapla başlanmalı çünkü bu kitap hiçbir spoilera maruz kalmadan okunmalı. Kronoloji, duygusal etki ne derseniz diyin bunun birçok nedeni var spoiler olmasın diye detaya girmeyeceğim ama beni dinleyin. Neden böyle tavsiye ettiğimi seriyi yarıladığınızda anlayacaksınız. İlk olarak okuyup pişman olanı da görmedim onu da söyleyeyim. Ayrıca kitabı evde okuyun ve sonlara doğru mendillerinizi hazırlayın. İş bu tarih olmuş hala TAB kitabının yasını tutuyorum gördükçe içim buruluyor belirtmek isterim.
Bu seriyle ilgili söyleyebileceğim tek kötü şey daha önce Empire Of Storms yorumumda da belirttiğim gibi maalesef Türkçe baskısı. Bu yayınevi sayesinde kitapları orijinal dilde okuma alışkanlığı kazandım İngilizcem gelişti bu konuda teşekkürlerimi sunmak isterim. Emeğe saygım var ancak Türk okuyucularına böyle kötü bir baskıyı layık görenleri asla affetmeyeceğim. Çevirmeni kitapların hem orijinal metnini hem kendi çevirisini yanyana koyup tekrar baksın bana hak verecektir. Özellikle son kitapların bir editörün elinden geçtiğine inanmak dahi istemiyorum.
Seri giderek güzelleşti ve bitti.Sıkmadi yormadi.Aelin karakteri güçlüydü kendi kararlarını kendi aldi,beklenen kadin karakterdi ama bana gecmedi ben tam sevemedim.Ben Manonu ve ön üçlerini sevdim bayıldım.Cadilara doyamadım en fazla karakter gelişimi gösteren kişi Manondu çok az geldi ona ayrılan sayfalar.Dorian denen bir karakter var harcandı o da o kadar yetenek birkaç paragrafta bitiyor.Aelinin küçük bi atesi yakabilmesini sayfalarca bekledik.Cok fazla güzel karakter vardı kesinlikle daha ayrıntılı işlenebilirdi .Belki o yüzden Aelin ve Rowani sevemedim Manonun sayfalarını çaldılar.Mutlu ol Manon sev sevil hakkettiğin gibi yaşa
Karanlıktan Şafağa1000Kitap
Not: Bu inceleme, Fırtına İmparatorluğu ve Şafak Kulesi için yaptığım tandem okumanın ortak yorumudur. Spoiler içerir.
Cam Şato serisine kaldığımız yerden devam ediyoruz. Fırtına İmparatorluğu ve Şafak Kulesi arasında tandem okuma yaptım ve ilk defa böyle bir okuma deneyimi yaşadığım için benim için ayrı bir heyecanı vardı. İki kitaba başlamadan önce 1400 sayfalık toplam hacim gözümü korkutmadı desem yalan olur. “Bu kadar sayfayı gerçekten keyif alarak okuyabilecek miyim?” diye düşündüm. Çünkü seride beni çok etkileyen kitaplar olduğu kadar okurken zorlandığım, bitsin diye sayfa çevirdiğim kitaplar da olmuştu. Bu yüzden biraz tedirgin başladım ama iki kitap da beni şaşırtmayı başardı.
Yorumuma önce Fırtına İmparatorluğu ile başlamak istiyorum çünkü onu ilk bitirdim ve duygularım hâlâ çok taze. Kitap boyunca Aelin beni gerçekten çok zorladı. Normalde sevdiğim bir karakter olmasına rağmen bu kitapta onu fazlasıyla itici, ukala ve her şeyi bilen bir tavırda yazılmış hissettim. Son düzlük olmasa “Bu nasıl kraliçe olacak?” diye düşünmeden edemedim. Elbette Aelin’in perde arkasında planlar çevirdiği belliydi ama yazar gizem yaratmaya çalışırken beni karakterden uzaklaştırmış gibi hissettirdi. Bu yüzden kitapta en az okumak istediğim bölümler Aelin ve Rowan sahneleriydi.
Buna karşılık Elide ve Lorcan ikilisi kitabın benim için parlayan tarafıydı. Onların sahnelerini okurken sürekli heyecanlandım, gülümsedim. Elide zaten Manon’u bana sevdiren karakterdi, şimdi aynı şeyi Lorcan için de yaptı. Yanında kim olursa olsun yumuşatmayı başarıyor. Ardından Manon ve Dorian… Bu ikili kitabın en etkileyici çiftlerinden biriydi. Aralarındaki gerilim, çekim ve enerji inanılmaz güçlüydü. Dorian’ın her fırsatta Manon’un yanında bitmesi beni hem güldürdü hem de çok keyif verdi. Lysandra ve
Fırtınadan Önceki Son Nefes1000Kitap
Not: Bu inceleme, Fırtına İmparatorluğu ve Şafak Kulesi için yaptığım tandem okumanın ortak yorumudur. Spoiler içerir.
Cam Şato serisine kaldığımız yerden devam ediyoruz. Fırtına İmparatorluğu ve Şafak Kulesi arasında tandem okuma yaptım ve ilk defa böyle bir okuma deneyimi yaşadığım için benim için ayrı bir heyecanı vardı. İki kitaba başlamadan önce 1400 sayfalık toplam hacim gözümü korkutmadı desem yalan olur. “Bu kadar sayfayı gerçekten keyif alarak okuyabilecek miyim?” diye düşündüm. Çünkü seride beni çok etkileyen kitaplar olduğu kadar okurken zorlandığım, bitsin diye sayfa çevirdiğim kitaplar da olmuştu. Bu yüzden biraz tedirgin başladım ama iki kitap da beni şaşırtmayı başardı.
Yorumuma önce Fırtına İmparatorluğu ile başlamak istiyorum çünkü onu ilk bitirdim ve duygularım hâlâ çok taze. Kitap boyunca Aelin beni gerçekten çok zorladı. Normalde sevdiğim bir karakter olmasına rağmen bu kitapta onu fazlasıyla itici, ukala ve her şeyi bilen bir tavırda yazılmış hissettim. Son düzlük olmasa “Bu nasıl kraliçe olacak?” diye düşünmeden edemedim. Elbette Aelin’in perde arkasında planlar çevirdiği belliydi ama yazar gizem yaratmaya çalışırken beni karakterden uzaklaştırmış gibi hissettirdi. Bu yüzden kitapta en az okumak istediğim bölümler Aelin ve Rowan sahneleriydi.
Buna karşılık Elide ve Lorcan ikilisi kitabın benim için parlayan tarafıydı. Onların sahnelerini okurken sürekli heyecanlandım, gülümsedim. Elide zaten Manon’u bana sevdiren karakterdi, şimdi aynı şeyi Lorcan için de yaptı. Yanında kim olursa olsun yumuşatmayı başarıyor. Ardından Manon ve Dorian… Bu ikili kitabın en etkileyici çiftlerinden biriydi. Aralarındaki gerilim, çekim ve enerji inanılmaz güçlüydü. Dorian’ın her fırsatta Manon’un yanında bitmesi beni hem güldürdü hem de çok keyif verdi. Lysandra ve