Çok yoruldum bugün ama güzel bir gündü arkadaşla bence en mantıklı şey etkinlik yapmak. Arkadaşlarımla oturup konuşunca çünkü sarmıyor muhabbetleri çoğu insanın. Herkes eleştiri odaklı saygılı olup fikirlerimizi karşılıklı alışveriş yapalım yok illa neresini eleştirsem diye düşünüyorlar. Bi de benim şu verici tavrımı ne yapcaz bilmem karşımdaki arkadaşımın kölesi oluyorum gibi hissediyorum bazen.
Şeriat, Demokrasi, Monarşi, Liberalizm, serbest piyasa vs vs ne olursa olsun, hiç kimsenin kendine ait adası olamaz, olmamalı, bunun hiçbir mantıklı açıklaması olamaz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kendinin Daha İyi Hâline UlaşmakPsikoloji
Genelde kendimizin en mükemmel hâlini hayal ederken aslında bize en az benzeyen hâlimizi kurgularız; biz tembelsek o çok çalışkandır, kiloluysak o çok fittir, biz betaysak o alfadır. Bu durum da aslında kişisel gelişim yolculuğunda kendimize yaptığımız en büyük sabotajdır. Hayal ettiğimiz o ideal benliği kendimizden o kadar uzak kurguluyoruz ki ona ulaşma ihtimalimizi baştan kaybediyoruz. Aslında ona gerçekten ulaşmalı mıyız, ondan da pek emin değilim.
Kişisel gelişim dünyasında bize sürekli empoze edilen şey "en iyi" ve "en" ile başlayan ifadelerdir. Ancak başka bir açıdan düşünürsek, gerçekten "en" olmamıza gerek var mı? Ben bu noktada "daha" kelimesini çok daha makul buluyorum. Çünkü ütopik veya dramatik bir kilometre taşını hedeflemektense, küçük adımlarla dünden daha iyi olmanın çok daha kıymetli bir kazanım olduğuna inanıyorum. Asla ulaşamayacağımız (ki ulaşmamız gerektiği konusunda da hemfikir değilim) bir hedeften ziyade düne ve bugüne odaklanıp; dünden iyi, yarın ise bugünden daha iyi olmayı hedeflemek bana çok daha mantıklı bir serüven gibi geliyor.
Ben kendi hayatımda da çoğu şeye birer kazanım olarak bakarım. Daha iyi beslenmeye, cilt bakımıma ve evimin temizliğine özen gösteririm; entelektüel seviyemi muasır medeniyetler seviyesine çıkarmaya gayret eder, zihnimi beslemek ve gönlümü hoş tutmak için güzel içerikler takip ederim. Kısacası, yaptığım işleri gün geçtikçe daha kolay ve daha iyi yapmaya çalışır, kendimi hiç bilmediğim yeni konulara maruz bırakmaya gayret ederim. Ben Türkiye'nin en iyi öğrencisi değilim, en iyi motosiklet sürücüsü de değilim; çoğu şeye yaşıtlarımdan daha erken de ulaşmadım. Lakin dünkü Celil'den en azından bir adım öndeyim. Zaman su gibi akıp geçiyor; tam olarak farkında olmasam bile biliyorum ki, gelecekteki ben şu anki
Sevgi dili 33..Duygular
— Beni neden seviyorsun?
Bu sorunun kısa bir cevabı yok.
Çünkü seni bir sebepten dolayı sevseydim,
o sebep değişince sevgim de değişebilirdi.
Ben seni gözlerinin renginden dolayı sevmedim.
Gülüşünden dolayı da değil.
Bunlar sadece ilk dikkatimi çeken şeylerdi.
Ben seni…
kalbimin sana alışmasından dolayı sevdim.
— Kalp bir insana alışır mı?
Hem de nasıl.
Mesela herkesin sesi aynı değildir.
Ama bazı sesler vardır,
duyduğun an içindeki gürültü azalır.
Bazı insanlar vardır,
yanındayken hiçbir sorun çözülmez aslında.
Ama yükün hafifler.
İşte kalp böyle alışır.
Aşk mı sevgi mi ? Sizin için ?1000Kitap
Sevgi kusurları yok etmez, onları da kabul eder. Bir insanı, hiç sebep yokken yüreğinizde sıcacık hissediyorsanız, işte bu gerçek sevgidir.
Sevme Sanatı, Erich Fromm
Sevgi, insanı tüm yalınlığıyla, olduğu gibi kucaklayabilme gücüdür. Birini sevmek, onun sadece güzel yönlerini seçip kusurlarını görmezden gelmek değil; tüm eksikleri ve hatalarıyla onu bir bütün olarak kabul etmektir. Gerçek bağlar, mantıklı bir neden arayışından uzakta, sessizce filizlenir.
Zihin bir sebep bulamazken kalbin bir insanı çoktan sahiplenmiş olması, sevginin en saf ve en hesapsız halidir. Bu his, insanı dünyadaki tüm çıkarlardan ve beklentilerden arındırır. İki insan arasındaki mesafe ne olursa olsun, bu içsel sıcaklık aradaki bağın her zaman canlı kalmasını sağlar. Zamanla anlarız ki insanı iyileştiren şey mükemmel birini bulmak değil, kusurlu bir ruhta kendi evini bulmaktır. İşte bu yüzden gerçek sevgi, kusurları yok etmeye çalışmaz; aksine, o kusurlarla birlikte büyüyebilmeyi ve her şeye rağmen bir yürekte koşulsuzca yer açabilmeyi öğretir.