manwe

Aşkı Yaşamak Üzerine
İşte budur bizim en büyük zayıflığımız. Kendimizi sevmeyi öğrenmeden, başkasını sevmeye çalışmak...Biz kendi merkezimizden uzaklaşmış ve kendimizi unutmuşuz. Kendi sınırlarımızı, varoluşumuzun çizgilerini silmişiz yıldan yıla ve silikleşmişiz. İşte bizi güçsüz düşüren, başkasına bağımlı kılan ve onsuz yapamayacağımızı düşündüren hatamızdır bu...İçimizde gizlenmiş hazineyi bulmanın vakti de gelir. Ve o gün bir şey fark ederiz: "Ben tek başıma da çokluğum. Ben tek başıma da kalabalık ve kendime dostum." İşte bu fark edişten sonra asıl sevmelerimizi, asıl aşklarımızı yaşamaya başlarız...Ve bağımlı kalmayız bir başkasına. Bakmayız gözlerinin içine bizi terk edip gitmesin diye. Severiz, ihtiyaç duyduğumuz için değil, hakkını verebildiğimiz, kendimize ve karşımızdakine sevmenin nasıl bir şey olduğunu bir kez daha göstermek için. Sevginin gücüne duyduğumuz saygıdan dolayı severiz.
Reklam
"İnsan olmak bir şamatadır. Bu yüzden karanlık gecenin ruhunu kucaklayın."
"Böyle yazılmış benim yazım, dikkatsiz olmalıyım. İnsanların arasında susuzluktan ölmek istemeyen biri tüm bardaklardan içmeyi öğrenmeli ve insanların arasında temiz kalmak isteyen biri pis sularda yıkanmasını da bilmeli."
Prometheus
karart göklerini Zeus, duman duman bulutlarla; diken başlarını yolan çocuk gibi de oyna meşelerin, dağların doruklarıyla. ama benim dünyama dokunamazsın, ne senin yapmadığın kulübeme ne de ateşini kıskandığın ocağıma. şu evrende siz tanrılardan daha zavallısı var mı bilmem: kurban vergileri dua üfürükleriyle beslenir haşmetli varlığınız zar zor. size umut bağlayan budalalar, çocuklar, dilenciler olmasa yok olur giderdiniz çoktan. ben de bir çocukken ne yapacağımı bilmez olunca çevirirdim güneşe doğru görmediğini gören gözlerimi; yakarışımı dinleyecek bir kulak varmış gibi yukarda; varmış gibi derdimle dertlenecek benimkine benzer bir yürek yukarda. azgın devlere karşı kim yardım etti bana? kim kurtardı beni ölümden, kim kurtardı kölelikten? şu benim yüreğim değil mi,
Şiir
Seyran ü sefayı terk ederek sevdiğim kız Koynuma kaçtıysa Neden toz konduracakmışım şanıma Arkada hasreti çekilecek sevgili bırakmayan Gemi yakmazsa yazık direkler çatırdasın Cayırdasın yelkenler Ötesine aklım ermedi hiçbir zaman Müdrik miydim nâtık mıydım hâfız mı Adım bir intikam olarak bari anılacak mıydı acaba Tuzun gözüme durduğunun farkında olmadım Şerbetini bana ekşittikten sonra sundukları kızılcık Fark etmedim damarlarıma sızmış Cinsî temas haline getirmiş beni Olağan bile saymadığım dünyayla Gaflet miymiş yaşadığım istiğrak mı Nereden bilecektim canıma batan Dikenleri ayıklamaya dalmışken İbadetimden olmasa bari derken kuşkum Savaş bitmiş ben nöbette unutulmuşum Savaş bitmiş ben bunu Koynumun boşluğuyla anlıyorum İsmet Özel - Savaş Bitti
Reklam