İşte budur bizim en büyük zayıflığımız. Kendimizi sevmeyi öğrenmeden, başkasını sevmeye çalışmak...Biz kendi merkezimizden uzaklaşmış ve kendimizi unutmuşuz. Kendi sınırlarımızı, varoluşumuzun çizgilerini silmişiz yıldan yıla ve silikleşmişiz. İşte bizi güçsüz düşüren, başkasına bağımlı kılan ve onsuz yapamayacağımızı düşündüren hatamızdır bu...İçimizde gizlenmiş hazineyi bulmanın vakti de gelir. Ve o gün bir şey fark ederiz: "Ben tek başıma da çokluğum. Ben tek başıma da kalabalık ve kendime dostum." İşte bu fark edişten sonra asıl sevmelerimizi, asıl aşklarımızı yaşamaya başlarız...Ve bağımlı kalmayız bir başkasına. Bakmayız gözlerinin içine bizi terk edip gitmesin diye. Severiz, ihtiyaç duyduğumuz için değil, hakkını verebildiğimiz, kendimize ve karşımızdakine sevmenin nasıl bir şey olduğunu bir kez daha göstermek için. Sevginin gücüne duyduğumuz saygıdan dolayı severiz.
"Böyle yazılmış benim yazım, dikkatsiz olmalıyım. İnsanların arasında susuzluktan ölmek istemeyen biri tüm bardaklardan içmeyi öğrenmeli ve insanların arasında temiz kalmak isteyen biri pis sularda yıkanmasını da bilmeli."
karart göklerini Zeus,
duman duman bulutlarla;
diken başlarını yolan çocuk gibi de
oyna meşelerin, dağların doruklarıyla.
ama benim dünyama dokunamazsın,
ne senin yapmadığın kulübeme
ne de ateşini kıskandığın ocağıma.
şu evrende siz tanrılardan
daha zavallısı var mı bilmem:
kurban vergileri
dua üfürükleriyle beslenir
haşmetli varlığınız zar zor.
size umut bağlayan budalalar,
çocuklar, dilenciler olmasa
yok olur giderdiniz çoktan.
ben de bir çocukken
ne yapacağımı bilmez olunca
çevirirdim güneşe doğru
görmediğini gören gözlerimi;
yakarışımı dinleyecek
bir kulak varmış gibi yukarda;
varmış gibi derdimle dertlenecek
benimkine benzer bir yürek yukarda.
azgın devlere karşı kim yardım etti bana?
kim kurtardı beni ölümden,
kim kurtardı kölelikten?
şu benim yüreğim değil mi,
Seyran ü sefayı terk ederek sevdiğim kız
Koynuma kaçtıysa
Neden toz konduracakmışım şanıma
Arkada hasreti çekilecek sevgili bırakmayan
Gemi yakmazsa yazık direkler çatırdasın
Cayırdasın yelkenler
Ötesine aklım ermedi hiçbir zaman
Müdrik miydim nâtık mıydım hâfız mı
Adım bir intikam olarak bari anılacak mıydı acaba
Tuzun gözüme durduğunun farkında olmadım
Şerbetini bana ekşittikten sonra sundukları kızılcık
Fark etmedim damarlarıma sızmış
Cinsî temas haline getirmiş beni
Olağan bile saymadığım dünyayla
Gaflet miymiş yaşadığım istiğrak mı
Nereden bilecektim canıma batan
Dikenleri ayıklamaya dalmışken
İbadetimden olmasa bari derken kuşkum
Savaş bitmiş ben nöbette unutulmuşum
Savaş bitmiş ben bunu
Koynumun boşluğuyla anlıyorum
İsmet Özel - Savaş Bitti