manwe

Prometheus
karart göklerini Zeus, duman duman bulutlarla; diken başlarını yolan çocuk gibi de oyna meşelerin, dağların doruklarıyla. ama benim dünyama dokunamazsın, ne senin yapmadığın kulübeme ne de ateşini kıskandığın ocağıma. şu evrende siz tanrılardan daha zavallısı var mı bilmem: kurban vergileri dua üfürükleriyle beslenir haşmetli varlığınız zar zor. size umut bağlayan budalalar, çocuklar, dilenciler olmasa yok olur giderdiniz çoktan. ben de bir çocukken ne yapacağımı bilmez olunca çevirirdim güneşe doğru görmediğini gören gözlerimi; yakarışımı dinleyecek bir kulak varmış gibi yukarda; varmış gibi derdimle dertlenecek benimkine benzer bir yürek yukarda. azgın devlere karşı kim yardım etti bana? kim kurtardı beni ölümden, kim kurtardı kölelikten? şu benim yüreğim değil mi,
Şiir
Reklam
Seyran ü sefayı terk ederek sevdiğim kız Koynuma kaçtıysa Neden toz konduracakmışım şanıma Arkada hasreti çekilecek sevgili bırakmayan Gemi yakmazsa yazık direkler çatırdasın Cayırdasın yelkenler Ötesine aklım ermedi hiçbir zaman Müdrik miydim nâtık mıydım hâfız mı Adım bir intikam olarak bari anılacak mıydı acaba Tuzun gözüme durduğunun farkında olmadım Şerbetini bana ekşittikten sonra sundukları kızılcık Fark etmedim damarlarıma sızmış Cinsî temas haline getirmiş beni Olağan bile saymadığım dünyayla Gaflet miymiş yaşadığım istiğrak mı Nereden bilecektim canıma batan Dikenleri ayıklamaya dalmışken İbadetimden olmasa bari derken kuşkum Savaş bitmiş ben nöbette unutulmuşum Savaş bitmiş ben bunu Koynumun boşluğuyla anlıyorum İsmet Özel - Savaş Bitti
"İyiyi ve kötüyü yaratmak isteyen önce bir yok edici olmak zorundadır ve tüm değerlerini paramparça etmelidir. En büyük kötülük en büyük iyilikle beraberdir ama bu yaratıcı iyiliktir. Kötü de olsa konuşalım bunu çünkü susmak daha kötüdür. Çünkü suskunlukla geçiştirilen her hakikat zehirlenir. Parçalanacak ne varsa hakikatlere çarpıp parçalansın! Daha inşa edilecek çok şey var."
Peki ne için savaş? Acı dolu bir hayatı geride bırakmak ve onunla dans etmeyi öğrenebilmek için verilen savaştır bu. Bilgelik yolunda ilerlemek ve ona ulaşabilmek için gerekirse sahip olunan her şeyden vazgeçebilme savaşıdır. Bu iyinin ve kötünün çok ötesinde üstinsana gidecek olan yolda verilecek oldukça çetin bir savaştır.
Kanla Kirlenmiş Evrak
Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında. Aşklarım, inançlarım işgal altındadır Tabutumun üstünde zar atıyorlar Cebimdeki adreslerden umut kalmamıştır Toprağa sokulduğum zaman çapa vuran adamlar Denize yaklaşınca kumlar ve çakıltaşları Geçmiş günlerimi aşağılamaktadır. Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında. Ve rüzgâr buruşturuyor polis raporlarını Kadınlar fazlasıyla günaha giriyorlar Bazı solgun gömleklerin çözük düğmelerinden Çelik tırpan gibi silkiniyor çocuklar Denizin satırları arasında. Gece arsızca kükrüyor paslı beyninde şehrin Küfre yaklaştıkça inancım artıyor. Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında Öyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktan Saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda Acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman Acıyla uğraşacak yerlerimi yokettim. Ve şimdi Birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın Başından başlayabilirim. İsmet Özel.
Şiir
Reklam