Deli kadınlar iyidir.
Çünkü ne kahkaları tutsak,
Ne gözyaşları sınırlı,
Ne arzuları maphus,
Ne öfkeleri prangalıdır.
Ahmed Arif
Ahmed Arif
Hiçe saydığım onca yıllar beni benden aldılar
akıp giden zamana karşı olamadım bir tarumar
hissettiğim şeyler bu ülkeye fazla geldi çünkü kadına şiddet değil de küpe takan erkek suçlu ilan edildi
hayat akıp gidiyor beklemiyor kimseyi ben şimdi nasil anlatayım içimdeki öfkeyi
bir ana kendi evladına kıyamam derken bile bitirmiş kendini bende durmam yazarım işte buna hayat denir
Akıştan anlamayanlar sanatıma yaf yetiştirir
müziğide şeytandan getirir
benim yaşadığım ülkede erkeklik tek gecedir
Yazarken kalemim maphus olur şimdi ne diyeyim
Reklam
Derler şenel yazma dunya maphus
Islemis icime kacsam da yok kurtulus
Kalbime dogan en kucuk var olus
Iste o zaman hissedersin gunesi gecmisi unut
Ah ruhun kapısına
hiddetle
çarpıp duran
maphus sözcükler
ve acımasızca
ağır ağır
kapanan ruhun kapısı!
Ve daralıyor her gün geçit
ve her gün daha çetin oluyor saldırı.
Ve son gün
-biliyorum ben-
ve son gün
en uç aralıktan
karanlığın içine
tek bir ışık yalımı
yağacağı zaman,
işte o zaman doğmamış sözcüklerin
devasa dalgası,
korkunç darbesi,
ölümcül çığlığı
nihai güneş hayaline yol alacak.
Ardından,
dudaklarım sımsıkı kapalı,
gözlerim açık olacak
gölgenin esrarlı göğünde,
ve -sen zaten biliyorsun-
huzur
olacak.
Antonia Pozzi
Antonia Pozzi
Reklam
Reklam