catriona
@marchand
c2 seviye reading slump
balat, bir witcher ile bir şair kadını anlatıyordu. witcher ve şair bir deniz kıyısında, martı çığlıkları arasında tanışıyor ve birbirlerine aşık oluyorlardı. şarkı, aşklarının güzelliğini ve gücünü anlatıyordu. bu aşkı yenmeye ve onları ayırmaya ölüm dahil hiçbir şeyin kudretinin yetmediğini söylüyordu.
şarkıda gecen hikayeye kimsenin inanmayacağını biliyordu dandelion ama umurunda değildi. balatların insanları inandırmak için değil, duygulandırmak için yazıldığını biliyordu çünkü.
Sayfa 292
Reklam
"geralt," diye iç geçirdi dandelion. "adam üç günde, benim türkü söyleyerek ömrüm boyunca toplayabildiğim paradan çok daha fazlasını kazandı!"
"yerinde olsam," dedi witcher üstüne basarak, "türkü söylemeyi bırakıp ticaretle ilgilenmeye başlardım. rica et ona, belki seni yanına çırak alır."
Sayfa 217
"novigrad'a ne yapmaya geldin, geralt?"
"alışveriş. çit malzemesi, biraz teçhizat, bir de yeni bir ceket aldım. yeni ceketimi nasıl buldun, dandelion?"
"modayı izlemiyorsun."
Sayfa 160
"iki kerkenez. sihirle yaratılmış iki siyah kerkenez. ikisine de ihtiyacın olduğunu düşünüyorum."
"doğru düşünüyorsun. ikisine de ihtiyacım var. birinin yeteceğini sanarak yanılmışım. ah, ben ne çok yanıldım, geralt! mutlak kudretinden emin olan kış kraliçesi'nin kibri beni ne çok yanılttı! ama öyle şeyler vardır ki... bunlarla sihirle bile ulaşamazsın. ayrıca öyle armağanlar vardır ki aynı değerdeki bir şeyle karşılığını veremeyeceksen, kabul etmemelisin. yoksa böyle bir armağan parmaklarının arasından akıp gider, elinde tuttuğun buz parçası eriyip biter. geriye acı, yitirme ve incinme duyguları kalır yalnızca..."
"yen..."
"ben bir büyücüyüm, geralt. madde üzerinde sahip olduğum güç, tanrı vergisi bir armağandır. karşılıklı bir armağan. bunun bedelini ödedim... sahip olduğum her şeyle. hiçbir şeyim kalmadı."
Sayfa 140
Reklam