catriona
@marchand
c2 seviye reading slump
"novigrad'a ne yapmaya geldin, geralt?"
"alışveriş. çit malzemesi, biraz teçhizat, bir de yeni bir ceket aldım. yeni ceketimi nasıl buldun, dandelion?"
"modayı izlemiyorsun."
Sayfa 160
Reklam
"iki kerkenez. sihirle yaratılmış iki siyah kerkenez. ikisine de ihtiyacın olduğunu düşünüyorum."
"doğru düşünüyorsun. ikisine de ihtiyacım var. birinin yeteceğini sanarak yanılmışım. ah, ben ne çok yanıldım, geralt! mutlak kudretinden emin olan kış kraliçesi'nin kibri beni ne çok yanılttı! ama öyle şeyler vardır ki... bunlarla sihirle bile ulaşamazsın. ayrıca öyle armağanlar vardır ki aynı değerdeki bir şeyle karşılığını veremeyeceksen, kabul etmemelisin. yoksa böyle bir armağan parmaklarının arasından akıp gider, elinde tuttuğun buz parçası eriyip biter. geriye acı, yitirme ve incinme duyguları kalır yalnızca..."
"yen..."
"ben bir büyücüyüm, geralt. madde üzerinde sahip olduğum güç, tanrı vergisi bir armağandır. karşılıklı bir armağan. bunun bedelini ödedim... sahip olduğum her şeyle. hiçbir şeyim kalmadı."
Sayfa 140
Puan vermedi·288 syf.·
2025 185. kitabı
kitap üç kısımdan oluşuyor ve her birinde farklı bir karakterin bakış açısından okuyoruz.
ilk kısım lillian'ın bakış açısından. iş yerinde çalışırken ryan isimli bir genç adamla karşılaşıyor, ryan da galeri açmak isteyen bir sanatçı. ryan ona çıkma teklifi ediyor ve yemeğe çıkıyorlar. aradan 2 yıl geçtikten sonra evleniyorlar. hatta bir yıl sonra da georgette, kısaca jet isimli bir kızları oluyor. ancak bir süre sonra ilişkilerinde büyük bir sorun yaşanıyor. ve bu bölümde genel olarak lillian'ın ryan'la olan ilişkisini okuyoruz.
ikinci kısım jet'in bakış açısından. artık 19 yaşına gelmiş ve büyükannesiyle yaşıyor. bu kısım jet'in yakın arkadaşı kendi'yle ve babasıyla olan karmaşık durumlarına odaklı. okumadan önce en çok jet'in bakış açısını severim diye düşünmüştüm ama en sıkıldığım bölüm oldu.
en son kısım da ryan'ın bakış açısından ve kitapta en sevdiğim bakış açısı oldu. burada ryan artık yaşlı, jet de 20-30 yaşlarında. bu bölüm de ryan'ın jet'le olan baba-kız ilişkisi ve ryan'ın bağımlılığı hakkında. okumadan önce en nefret edeceğim bölümün bu olduğunu düşünmüştüm ama yanılmışım. ryan'ın pişmanlıkları ve değişme çabaları yüreğime dokundu. hatta yazdığı mektupları okurken nedense ağladım.
ve en sonda 2019'dan bir epilog bölüm var. ve yine ağladım. apricity çok tatlı bir karakter, ryan'a olan sevgisi gözümü yaşarttı.
eminim bu türde yazılmış çok daha iyi romanlar vardır ama ben bu tür çok okumadığımdan çok sevdim. kitap her ne kadar mükemmel bir aileye sahip olmaya ve mükemmel ebeveynler olmaya çalışsak da bunun mümkün olmayacağını anlatıyor. ve bence başarılı da olmuş.
