Tam bir saat dinledim bütün işkence seslerini... Derken bir sessizlik çöktü ortalığa. Ceset masadan kalktı, yatağa yürüdü, yattı yatağa, çekti kafasına kirli amerikan bezine sarılı battaniyeyi... Uyur gibi yapıyor ceset... Çocukluktan kalma bir korunma duygusu uyur gibi yapmak... Uyurken dövmezlerdi çocukken. Ortalık karışınca, genellikle çabucak yatağa girip yatar çocuklar ondan... Paşa babanın tıktığı odada kendimi korumak için büyük olmak istemiş, kruvaze ceketimi, yeleğimi, uzun pantolonumu giymiştim. Şimdi ise yine bilinçaltı bir özlemle korunmak için çocuk olmak istiyor, yatağa saklanıyordum.