marcy y
@marcy1001
Psikolog
Lisans
İstanbul
1999
20 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
"Efendim, egemenlik ve sultanlık hiç kimse tarafından hiç kimseye, bilim icabıdır diye, görüşmeyle, tartışmayla verilemez. Egemenlik, sultanlık kuvvetle, kudretle ve
zorla alınır. Osmanoğulları, zorla Türk milletinin egemenlik ve sultanlığına el koymuşlardı; bu tasallutlarını altı yüz
yıldan beri sürdürmüşlerdi. Şimdi de, Türk milleti bu saldırganların hadlerini bildirerek, egemenlik ve sultanlığını başkaldırarak kendi eline, bilfiil almış bulunuyor. Bu bir olup bittidir. Söz konusu olan; millete sultanlığını, egemenliğininbırakacak mıyız, bırakmayacak mıyız
sorunu değildir. Mesele, zaten olup bitmiş bir gerçeği açığa vurmaktan ibarettir. Bu, behemehal olacaktır. Burada toplananlar, Meclis ve herkes meseleyi tabii görürse,
düşünceme göre, çok iyi olur. Aksi takdirde, gerçek yine usulü dairesinde, belirtilecektir. Fakat ihtimal bazı kafalar kesilecektir.”
Saltanatın kaldırılması üzerine Mustafa Kemal'in Meclis konuşması
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İngilizleri şaşırtan ilk şey, savaşın tam can alıcı anında ve
yerinde, askerlikteki ustalığı kendilerine yalnız eşit değil, üstün bile olan bir Türk komutanının ortaya çıkışıydı. İkinci sürpriz de, asıl Türk askeri olmuştu. Mustafa Kemal strateji bilgisinin temellerini kavradığı kadar askerlerinin ruhunu
da anlamıştı. Türk psikolojisini ve Türk’ün bir kere başındakilere güvenip de kanı kızıştıktan sonra, nasıl azimle, kıyasıya dövüşebileceğini biliyor, bundan yararlanmayı da iyi başarıyordu. Böylece, Mustafa Kemal ile Mehmetçik bir araya gelerek Gelibolu Yarımadası’nı kurtarmışlar. İngiliz resmi tarihçisinin deyişiyle: “Tek bir
tümen komutanının üç ayrı seferde kazandığı başarıların, sadece bir savaşın gidişi üzerinde değil, bütün bir seferin akıbeti ve hatta bir milletin kaderi üzerinde bu derece derin bir etki bırakması, tarihte eşi çok az görülmüş bir
olaydır.”
Mustafa Kemal, “Büyüklük, memleketin mutluluğu için
ne gerektiğini kestirmek ve doğruca bu amaca
doğru yürümekten başka bir şey değildir...
Kendi kendinin büyük değil, küçük ve zayıf
olduğuna, ama hiçbir yerden yardım ummadan sonunda bütün engelleri aşacağına inanacak ve
arkadan biri çıkıp da sana büyük adam derse
gülüp geçeceksin,” dedi
Tam bir saat dinledim bütün işkence seslerini... Derken bir sessizlik çöktü ortalığa. Ceset masadan kalktı, yatağa yürüdü, yattı yatağa, çekti kafasına kirli amerikan bezine sarılı battaniyeyi... Uyur gibi yapıyor ceset... Çocukluktan kalma bir korunma duygusu uyur gibi yapmak... Uyurken dövmezlerdi çocukken. Ortalık karışınca, genellikle çabucak yatağa girip yatar çocuklar ondan... Paşa babanın tıktığı odada kendimi korumak için büyük olmak istemiş, kruvaze ceketimi, yeleğimi, uzun pantolonumu giymiştim. Şimdi ise yine bilinçaltı bir özlemle korunmak için çocuk olmak istiyor, yatağa saklanıyordum.
"Ne diyorum, biliyor musun avrat. Tutacaksın şu Allah ' ı, üç kış aç bırakacaksın, sonra vereceksin eline kazmayı, ama kazma ağır olacak, öyle ağır ki zor kaldıracak, çalıştıracaksın güneşin altında, bizim yediklerimizi yedireceksin, bizim çektiklerimizi çektireceksin. Sonra da güzel döveceksin, öyle döveceksin ki, bir ay kalkamayacak yataktan, kolunu kanadını kıracaksın. Öyle, kör topal bırakacaksın ortaya, bak o zaman nasıl kuzu kuzu olacak. Kalemi aldı mı eline duracak, ne yazacağım şaşıracak ... "
"Tövbe, de herif, tövbe de."
"Be avrat, bütün bu işleri başımıza o açmadı mı şimdi? Söz
aramızda söyle."
"Sen çarpılacaksın vallaha."
"Doğru, bir bu eksikti çünkü."
