Mardi
@mardibumm
“Oldskool, nevi şahsına münhasır, biraz da kafadan tırlak.”
Memur
İng dili edebiyatı
Ankara
56 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu Hikâye Senden Uzun Osman, insanın içine dokunan samimi bir hikâye olmuş bence. Özellikle anlatım dili çok doğal ve içten geldiği için okurken kendimi olayların içinde hissettim. Aylin Balboa duyguları abartmadan ama çok etkili bir şekilde anlatmış. Kitabı okurken bazı yerlerde kendi yaşadıklarımla benzer şeyler düşündüm. İnsan bazen geçmişte yaşadığı kırgınlıkları, özlemleri ya da içinden söyleyemediklerini böyle hikâyelerde daha iyi fark ediyor. Bu yüzden kitap bana sadece bir hikâye değil, aynı zamanda kendimden parçalar gördüğüm bir anlatı gibi geldi.
Bence kitabın en güzel tarafı, okuyucuya “yalnız değilsin” hissini vermesi. Günlük hayatta herkesin yaşadığı duygular sade bir dille anlatılmış. Ben de okurken bazı anlarda kendi hayatımdaki olayları hatırladım ve bu yüzden hikâyeye daha çok bağlandım. Özellikle karakterlerin yaşadığı duygusal iniş çıkışlar bana çok gerçek geldi. Bu kitabı okuduktan sonra uzun süre etkisinden çıkamadım çünkü bazı cümleler insanın aklında kalıyor ve kendi hayatını düşünmesine neden oluyor.
İsmet Özel’in Erbain adlı kitabı, aslında insanın kendisiyle hesaplaşmasının şiir hâline gelmiş gibi bir şey. Okurken bazen çok sert, bazen de çok içten bir sesle karşılaşıyorsun; sanki şair karşına oturmuş da doğrudan konuşuyor gibi. Günlük dille söylemek gerekirse, bu kitap “insan neye inanır, neden yaşar, neyi savunur” gibi soruları kafana sokuyor ve seni rahat bırakmıyor. Şiirler kolay değil ama içine girdikçe çok güçlü bir samimiyet ve derinlik hissediyorsun.
Kitabın en etkileyici yanı, duyguların süslenmeden, olduğu gibi ama çok çarpıcı bir dille verilmesi. Okurken bazı dizeler direkt kalbine çarpıyor ve uzun süre aklından çıkmıyor. Özellikle yalnızlık, inanç, mücadele ve aşk temaları çok yoğun hissediliyor. Bu yüzden “Erbain”, sadece şiir okumak için değil, biraz da kendini anlamak için okunacak bir kitap gibi duruyor.
En beğendiğim şiirleri:
Sevgilim Hayat
Aynı Adam
Kalk, Düğüne Gidelim
İçimden şu zalim şüpheyi kaldır
Ya sen gel ya da beni oraya aldır
Albert Camus’nün Düşüş romanını okurken en çok zorlayan şey, metnin neredeyse tamamen tek bir karakterin bitmek bilmeyen konuşmasına dayanması. Jean-Baptiste Clamence’in sürekli kendini analiz etmesi, başta ilginç görünse de bir süre sonra aynı düşüncelerin etrafında dönüp duruyormuş hissi yaratıyor. Bu tekrar hali metni ağırlaştırıyor ve okuma isteğini düşürüyor.
Kitapta dikkatimi çeken bir diğer nokta, anlatının ilerliyormuş gibi hissettirmemesi. Olay yok denecek kadar az olduğu için sayfalar ilerlese bile hikâye yerinde sayıyor gibi geliyor. Bu da merak duygusunu zayıflatıyor; açıkçası “ne olacak?” diye değil, “ne zaman bitecek?” diye okumaya devam ettim.
Camus’nün vermek istediği mesajlar açıkça hissediliyor ama bu mesajlar doğrudan ve uzun uzun anlatıldığı için okura keşfetme alanı bırakmıyor. Bu da metni yer yer didaktik hale getiriyor. Karakterin sürekli kendini suçlaması ve insan doğasına dair karamsar yorumları da bir noktadan sonra etkileyici olmaktan çıkıp yorucu bir hale geliyor.
Sonuç olarak, Düşüş benim için düşündürücü olmaktan çok bunaltıcı bir deneyimdi. Felsefi derinliği olsa da anlatımın tekdüzeliği ve tekrar hissi, kitabı keyif alarak okumamı zorlaştırdı.
Kürk Mantolu Madonna, Sabahattin Ali tarafından yazılmış, insanın iç dünyasını ve yalnızlığını etkileyici bir şekilde anlatan bir roman. Kitapta Raif Efendi’nin sessiz ve içine kapanık hayatını okurken, geçmişinde yaşadığı derin bir aşk hikâyesi ortaya çıkar. Maria Puder ile olan ilişkisi, aşkın insan hayatını nasıl değiştirdiğini ve bazen insanı yalnızlığa sürüklediğini gösterir. Yazarın sade dili sayesinde duygular açık ve anlaşılır bir şekilde okuyucuya ulaşır. Ben okurken Raif Efendi’nin yaşadığı duyguları derinden hissettim ve hikâye beni oldukça etkiledi.
Bu romanı okurken en çok dikkatimi çeken nokta, insanların dışarıdan göründüğü gibi olmadığını anlatması oldu. Raif Efendi’nin sıradan gibi görünen hayatının arkasında büyük bir acı ve derin duygular yer alır. Kitap, empati kurmanın önemini ve kimseyi yüzeysel olarak değerlendirmemek gerektiğini hatırlatır. Bence bu eser, insanlara daha anlayışlı bakmayı öğreten bir kitap. Genel olarak akıcı ve etkileyici bir eser; benim için unutulmaz ve anlamlı bir okuma deneyimi oldu.
Suç ve Ceza, insan psikolojisini derinlemesine ele alan ve suç kavramını sadece bir olay olarak değil, bireyin iç dünyasında yarattığı etkiler üzerinden anlatan bir roman. Raskolnikov’un işlediği cinayet sonrasında yaşadığı vicdan azabı, zihinsel karmaşa ve kendi düşünceleriyle çatışması hikâyenin merkezini oluşturuyor. “Üstün insan” düşüncesi etrafında şekillenen fikirleri, ahlaki sınırların ne kadar kolay zorlanabileceğini ve bunun birey üzerindeki yıkıcı sonuçlarını açıkça ortaya koyuyor.
Romanda yan karakterler de bu ana temayı destekleyecek şekilde önemli bir rol üstleniyor. Sonya’nın merhameti ve inancı, Raskolnikov’un yaşadığı içsel çöküşe karşı bir denge unsuru oluştururken, diğer karakterler de dönemin toplumsal yapısını ve insan ilişkilerini yansıtıyor. Eser, yalnızca bir suç hikâyesi olmanın ötesine geçerek vicdan, adalet ve kefaret gibi evrensel konuları ele alıyor; bu yönüyle hem psikolojik hem de felsefi açıdan güçlü bir anlatım sunuyor.
