Mardi
@mardibumm
“Oldskool, nevi şahsına münhasır, biraz da kafadan tırlak.”
Şu anda okuduğu kitap
İsmet Özel’in Erbain adlı kitabı, aslında insanın kendisiyle hesaplaşmasının şiir hâline gelmiş gibi bir şey. Okurken bazen çok sert, bazen de çok içten bir sesle karşılaşıyorsun; sanki şair karşına oturmuş da doğrudan konuşuyor gibi. Günlük dille söylemek gerekirse, bu kitap “insan neye inanır, neden yaşar, neyi savunur” gibi soruları kafana sokuyor ve seni rahat bırakmıyor. Şiirler kolay değil ama içine girdikçe çok güçlü bir samimiyet ve derinlik hissediyorsun.
Kitabın en etkileyici yanı, duyguların süslenmeden, olduğu gibi ama çok çarpıcı bir dille verilmesi. Okurken bazı dizeler direkt kalbine çarpıyor ve uzun süre aklından çıkmıyor. Özellikle yalnızlık, inanç, mücadele ve aşk temaları çok yoğun hissediliyor. Bu yüzden “Erbain”, sadece şiir okumak için değil, biraz da kendini anlamak için okunacak bir kitap gibi duruyor.
En beğendiğim şiirleri:
Sevgilim Hayat
Aynı Adam
Kalk, Düğüne Gidelim
İçimden şu zalim şüpheyi kaldır
Ya sen gel ya da beni oraya aldır
Reklam
“Uzak nedir?
Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için
gidecek yer ne kadar uzak olabilir?”
“Sen ol küçük bir kıvrımdan bir heceden
aşk için bir vaha değil aşka otağ yaratan
sen ol zihnimde yüzen dağınık şarkıları
bir harfin başlattığı yangın ile söndür
beni bir ses sahibi kıl, kefarete hazırım
öyle mahzun
ki hüzün ciltlerinde adına rastlanmasın.”
“Ağlamadan
dillerim dolaşmadan
yumruğum çözülmeden gecenin karşısında
şafaktan utanmayıp uyandırmadan aşkı
üzerime yüreğimden başka muska takmadan
konuşmak istiyorum.”