Mardi

Mardi
@mardibumm
“Oldskool, nevi şahsına münhasır, biraz da kafadan tırlak.”
“Bir şehrin uzak semtleri gibi gözlerin üzgün, kara, ayaklanmaya hazır ben yaralar kuşanıp katılırım onlara onlara katılırım yedek mermi ve şarkılar alarak seni alırım sonra her bir yanım çağıldar.”
Sayfa 140·Kitabı okudu
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
“Ben dünyaya doğru yürümekle meşhurum bahar da sürgülenir içimde katranlar da hem koşarak yarattığım sevgiler vardır hem körlenmiş sevgilerin acısıyla koştururum.”
Sayfa 114·Kitabı okudu
Bir Ağrı Yakıldıkça Sevilmeli
“Gecenin dürüstlüğünden herkes kuşkulanır korkulur o kuş yüklü iniltilerden ve mor ağzını gecenin kumuna batıran ben çağdaş serüvenler adına bütün fotoğraflarını yakan yakan ve bekleyen.”
Sayfa 59·Kitabı okudu
“Yine bir güz büyümekte kanında gölgelerin o üzünç orduları tarlalar çiğnemekte bak, ölüm güzü kıskanıyor mevsimi aşka çağıran kuşların nerde senin güze el değdirmeyen ellerin nerde?”
Sayfa 18·Kitabı okudu
5/10
·104 syf.··
2026 12. kitabı
·
3 günde okudu
·
Okunma: 30 Mart 2026 14:32
Albert Camus’nün Düşüş romanını okurken en çok zorlayan şey, metnin neredeyse tamamen tek bir karakterin bitmek bilmeyen konuşmasına dayanması. Jean-Baptiste Clamence’in sürekli kendini analiz etmesi, başta ilginç görünse de bir süre sonra aynı düşüncelerin etrafında dönüp duruyormuş hissi yaratıyor. Bu tekrar hali metni ağırlaştırıyor ve okuma isteğini düşürüyor. Kitapta dikkatimi çeken bir diğer nokta, anlatının ilerliyormuş gibi hissettirmemesi. Olay yok denecek kadar az olduğu için sayfalar ilerlese bile hikâye yerinde sayıyor gibi geliyor. Bu da merak duygusunu zayıflatıyor; açıkçası “ne olacak?” diye değil, “ne zaman bitecek?” diye okumaya devam ettim. Camus’nün vermek istediği mesajlar açıkça hissediliyor ama bu mesajlar doğrudan ve uzun uzun anlatıldığı için okura keşfetme alanı bırakmıyor. Bu da metni yer yer didaktik hale getiriyor. Karakterin sürekli kendini suçlaması ve insan doğasına dair karamsar yorumları da bir noktadan sonra etkileyici olmaktan çıkıp yorucu bir hale geliyor. Sonuç olarak, Düşüş benim için düşündürücü olmaktan çok bunaltıcı bir deneyimdi. Felsefi derinliği olsa da anlatımın tekdüzeliği ve tekrar hissi, kitabı keyif alarak okumamı zorlaştırdı.
DüşüşAlbert Camus · Can Yayınları · 201919,2bin okunma