Kabul, asla ilk günkü ışıltısında olmuyor hayat; ama yine de, yıllarını anılarını temizlemeye vermiş ağır bir işçi kelamı bırakabilirim şuraya; barış geçmişinle her gün yeniden, yeterince uğraşırsan eser kalmıyor kirden...
Hissetti: Uzak bir hatıradan kalbine, kalbinden bütün vücuduna ve ruhuna dolan bir tamamlanma. Bütün boşlukları doldurarak yatağına akan bir su. Bir yarımın bir bütünü oldurmak üzere bulduğu öbür yarımı.
Dedi: Bu ne tanışıklık ! Kimsin ey, in misin cin misin? Çık yollarıma benimsen ey, ne'msin bileyim. İste yollarımı ömrüne sereyim, iste ömrüne ömrümü vereyim. Bu ne tanışıklık ama, bildir bileyim