Özgür hissetmek hayret vericiydi, hatta sersemletici olduğu bile söylenebilirdi. Zoraki bir neşeyle kimsenin mutluluğunu sağlaması, hastalıkla ilgili planlar yapıp kara kara düşünmesi gerekmiyordu. Sessizlikte hiçbir şey yapmadan her şeyi unutabilir, çok daha önemlisi dilediği kadar mutsuz olabilirdi.