Peter, insanlar için bir şeyler yapmaya kalkışmadan önce, bir şeyler yapabilecek bir insan olmak zorundasın. Bunu yapabilmek için de yapmayı sevmelisin, ikincil sonuçları değil. İşi yani. İnsanları değil. Kendi eylemini.
Bizler zihnimizin içinde yaşarız, varoluş da zihnimizdeki yaşamı fiziksel gerçekliğe dönüştürmektir. Onu jestler ve biçimlerle ifade etmektir. Bunu anlayabilen bir insan için, sahip olduğu ev, hayatının bir ifadesidir. Eğer o evi yaptırmıyorsa, yani olanakları olduğu halde yaptırmıyorsa, hayatı istediği gibi olmadığı içindir.
Beklentilerin aksine, tıpkı ürkek ve kolayca korkan insanlar nasıl şiddetli bir fırtınanın daha da güçlenmesini daha çok arzularsa, insanlardan tam bir korku içinde yaşayanlar, her zamankinden daha korkutucu ve korkunç canavarları kendi gözleriyle açıkça görmek için psikolojik bir ihtiyaç geliştirirler.
En iyi arkadaşlarının, senin her şeyini çok sevdiklerini ama bunlara gerçekten önemli olan şeylerin dahil olmadığını mı gördün? Senin için en önemli olan şeyler, onlara hiçbir şey ifade etmez. Tanıyabilecekleri bir ses bile sayılmaz.