"Yağmur damlaları süzülürdü saçlarından. Kirpikleri ıslak, gözleri buğuluydu. Bakışlarının renginde bilinmez bir derinlik, önsezilerimi uyandıran esrarlı bir tını vardı. Kalbimle aklım arasındaki o ince çizgide, kendimden geçercesine bir arayışa düşerdim; yılmadan, yorulmadan, sadece onu düşünürdüm."
"Derler ki; kaderin yarısı insanın, yarısı ise Tanrı’nın elindedir. Bu, dilden dile dolaşan bir söylentiden ibaret de olabilir, sarsılmaz bir hakikatin ta kendisi de... Ancak nihayetinde, var olan her şey evrenin efendisinin avuçları arasındadır." Maruf Kandemir