"Bunlarn tümünü anlatabilir, üstümdeki yükü kaldırabilir, o yükü ilişkinin taşımasını, böylece ilişkinin güçlenmesini sağlayabilirdim. Bunun yerine yükü kendime sakladım ve Nick'le
zaten kansız, besinsiz, cansız olan dostluğum iyice zayıflayarak tükendi."
"Geriye dönüp baknca bu an, dostluğumuz açısından belki de en önemli andı. Bir şey yapabileceğim, daha iyisini yapabileceğim halde bambaşka bir şey yaptığım an."
Üzerine söyleyeceğim cok fazla şey yok, çok sevdiğim bir yazar ve yeni başucu kitabım..
Halil Cibran ’ın yaptığı şey şuna benziyor:
Sanki insana bir şeyler öğretmiyor, sadece bildiklerinin üstündeki tozu siliyor. O yüzden “herkes okumalı” demek yetmiyor; bence hayatın farklı dönemlerinde tekrar tekrar okunmalı. Aynı metin, başka bir yaşta bambaşka bir yerinden yakalıyor insanı. Kıymetli çünkü insanın unuttuklarını sakin bir dille hatırlatıyor.