Benim için kendinizi nasıl feda ettiğinizi, bir tek gülümsememle ve iki satırlık mektubumla nasıl mutlu olduğunuzu görüyor ve biliyordum. Bende çok değerli hatıralarınız var ve hepsini de beraberimde götürüyorum.
Daha yazmak isterdim; fakat kıymetli vaktini almak istemiyorum. Hem yazsam ne olacak; aklı kıt, câhil bir adamım. Bazen ne yazacağımı bile unutuyorum. Belki sen bundan. Şey... Diyecektim ki... Neyse, artık boşuna.