Uğur
@masaldede
104 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Kitap bir ailenin anılarını konu alan hikayelerden oluşmakta. Biz anılar üç erkek kardeşten ortancasının gözünden aktarılıyor. Hikayeler ilerledikçe zaman da akıyor anlatıcımız büyüyor anne babası yaşlanıyor. Kaçınılmaz olarak karakterler değişiyor ilişkileri farklılaşıyor. İnsan kendi çocukluğundan, gençliğinden ve aile ilişkilerinden izler bulabilir kitapta. Nasıl zaman su gibi akıyorsa kitap da öyle hızlıca akıp gidiyor. Bir bakmışsın annen, baban yaşlanmış, sen ve kardeşlerin büyümüşsünüz. Kitabın ardından buruk hüzünlü bir his kalıyor bu nedenle.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitap bir bekleyiş hikayesini anlatıyor. Kitap dosyasını incelemeleri için bıraktığı yayınevinden yanıt bekleyen Cemil'in Ankara'da bir toplu konutun bir dairesinde süren hayatına konuk oluyoruz. Sık sık Cemil'in geçmişine giderek bugünlere nasıl geldiğiniz görüyoruz. Eşi Nazlı'yla olan aşkına bu aşkın doğuşu, ardından nasıl devam ettiği ve son zamanlarda yaşadığı sancıları görerek tanık oluyoruz. İçimi ısıtan, yüzümde bir gülümseme oluşturan anlara tanık oldum onların aşkı okurken.
Yazarın günlük hayatın kenar köşesinden bulup çıkarttığı detayları, bunları işleyişini ayrıca beğendim. Cemil ev merkezli yaşayan bir insan. Evinde kendine kurduğu dünya, oraya yüklediği anlam hoşuma gitti.
Yazarın anlatımı gayet sadeydi ve hayattan kesitler halinde sunduğu durumlar bende bir dolu farklı duygu uyandırdı. Bu nedenle kitabı beğendim ve tavsiye ediyorum.
Kitabın temelde insanın eline senaryo tutuşturulup kolayca bir başkasına dönüşebileceği ve bu yolla önceki benliğini kısa sürede kaybedebileceği gibi gerçek dışı bir fikir dayanıyor.
Zargana hayatının değişik dönemlerinde farklı kişiler gibi yaşamış. Şimdi insanlara bu geçmiş hallerini canlandırsınlar diye para veriyor, onlara senaryolar yazıyor. Ardından kitaptaki kişiler çok usta oyunculardan daha büyük bir ustalıkla senaryoları oynayabiliyorlar ve çevrelerini başka bir kişi olduklarına senaryoya uyarak hareket ettiklerini belli etmeden inandırıyorlar. Ezberlenen tek bir cümleyi bile başka biri gibi inandırıcı bir şekilde söylemek, bunu doğal yapabilmek büyük bir yetenek ve çalışma işi. Yapabilenler bunu ancak set ortamında profesyonel ekiplerle günlerce uğraşıp yapabiliyorlar. Zargana'nın istediği oyuncularının basit yalan söylemeleri, anlık küçük roller yapmaları falan değil baya sayfalarca diyalog yazıyor, bunları ezberletiyor ve günlerce sürecek beraber şekilde senaryoları oynamalarını istiyor. Bunun kitapta sıkıntısızca oluvermesini ben gerçekçi bulmadım.
Bence kitabın iyi tarafı tecavüzü, şiddeti ve buna benzer kötülükleri açıkça gösterebilmesi hatta bu şekilde okuru rahatsız etmesiydi. Bundan şikayet eden yorumlar okudum ama katılmıyorum. Kitapta işlenen vahim durumlar gerçekte de çok çok rahatsız edici. Okurken rahatsız oluşumuz da bu yüzden. Ancak bunların hepsi ne yazık ki hayatın gerçek birer parçaları. Yine ne yazık ki bu tür olaylar yaşandı, yaşanıyor ve yaşanacak. Kötülükleri görmezden gelmek yok saymak fayda getirmez. kitap sayesinde kötünün ne kadar kötü olduğu konusunda daha somut bir fikrim var artık. Buna karşı daha tepkili, daha bilinçliyim. Bu bir kazanımdır ve yazarın kötü olayları olabildiği kadar kötü gösterebilme yeteneğinin bir sonucudur.
