Yüzünü ellerinin arasına gömdü, uzunca bir süre ağladı. “Baba’yı özlüyorum, annemi de” dedi sonra çatlak bir sesle. “Sasa’yı Rahim Han Efendi’yi özlüyorum.
Polaroid’deki yuvarlak yüze, güneşin bu yüze vuruşuna bir kez daha baktım. Erkek kardeşimin yüzü. Hasan beni bir zamanlar sevmişti; hiç kimsenin sevmediği ve sevemeyeceği bir biçimde