hepsi dağılıp gidiyor,İvan İlyiç hayatının zehir olduğu ve herkesin hayatını zehirlediği ve bu zehrin azalmak şöyle dursun gittikçe daha çok bütün varlığını sardığı bilinciyle yalnız başına kalıyordu.
“eğer dünyada büyülü bir şey varsa,o da birini gerçekten anlamaya çalışmak ve biriyle bir şeyi paylaşmaya çalışmak olmalı.bunun neredeyse imkansız olduğunu biliyorum.
ama ne önemi var.
cevap sadece denemek olmalı.”
before sunset/gün batmadan