Neden ışıklar kapandığında
Dökülüyor kelimelerim kağıda
Galiba bir gölge oyunu perdesiyim
Sen ise benziyorsun hacivata
Aydınlanıyor dünyam sen sahnede olunca
Yoksa ben karanlıklara mahkumum
Senin hacivat olduğun yerde ben bir karagözüm
Senin gülüşlerini hep kendime yordum
Hacivat misali dersimi verdin iki gözüm
Not: Şiir kendime aittir...