Okul bizi çalınmaz, kaybolmaz bir servet olan ilimle süsleyecek ve fazilet yolunu gösterecek bir edep evidir. Okulun terbiye edemediğini dünya ve zaman terbiye eder. Zamanın terbiyesine kalmaksa pek büyük bir felaket ve talihsizliktir.
..O kalbimin hesabı değil, fikrimin! Hani ya şu kalpten gelen şeylerin gittiği beyinde tartıldıktan ve incelendikten sonra ortaya çıkan şey! Ben doğrudan doğruya kalbimden gelen heves ve arzunun zorlamasıyla hareket etmem. O zorlamaya hiç yüz vermem.Onu beynimin hükmüne bırakırım. İşte orada kabul edilen ve beğenilen şeyle hareket ederim. Uygun ve elverişli görülmeyeni yine geldiği yere, yani kalbime iade ederim.Onlari geldikleri yere tıkmaya çalışıp bastırırım. Ama kalbim bundan ezilecekmiş. Ne sakıncası var? Sonra da onun acılarını, sızlamalarını çekerim!( Ah Refet , keşke böyle olabilse!)