Biraz Duygu Yazın Lütfen
Ben bu incelemeye ne yazacağımı bilmiyorum tek bildiğim bu kitabın hatta serinin beni ağır bir reading slump'a sokması.O kadar ki günlerce okumadığım falan da oldu bu kitabı.Serinin içindeki en kötü yani en sıkıcı kitaptı.Bir yerden sonra paragraf atlamaya başladım bitsin diye.Ve sonunda bitirdim!
Final kitabı olarak çok da mükemmel bir kitap değildi.İyi bile değildi.Yazım dili yerlerde ve duygu hiç yok.Kitap ile ilgili tek beğendiğim şey farklı karakterlerin bakış açısını okumamız oldu.O da bir yerden sonra baydı yani.
Bakın kitabın konusu kötü demiyorum sadece yazım dili çok basitti. Distopya okumaya yeni başladıysanız gözüm kapalı öneririm ancak benim gibi distopya bağımlısıysanız pek de ihtiyacınız olabilecek bir seri değil.Çok merak ediyorsanız da tek kitabını alın benim gibi tüm seriyi okumayın.
Fark ettim ki yazım dili derin olmayan kitapları sevemiyorum,bu da o kitaplardan biri.Bazı alıntılar çok güzel ama sarmadı ya.Tabi bundan bir iki sene önce okusam favori serim olabilirdi ama büyüyoruz.
Kitapta yine en sevdiğim karakter Julian ama bu sefer listeye iki kişi daha eklendi.Jon ve Maven.Jon kâhin ve çok güzel konuşuyor.Maven zaten benim küçük çocuğum.Yaşadığı hiçbir şeyi hak etmedi bence.Düzelebilirdi biri onu düzeltebilirdi ama hayat bazen de böyle işte,kendimiz düzelmeliyiz başkasını beklemektense.
Cal'i 4 kitaptır sevemedim bir sevecek gibi oluyorum bor şey oluyor.O yüzden listemde yok.Ya aslında ben bu serideki tüm karakterleri çok severdim ama duygu betimlemesi yok.Bakın yer,mekan,kişi olmasın duygu olsun ya.Duygusuz olmuyor hiçbir kitap.Makale mi bunlar?Geleceğin yazarları size sesleniyorum.LÜTFEN DUYGU YAZIN.Bu duygu her şey olur hiç önemli değil.Put gibi karakter okumaktan bıktım ya.
Bir daha bu kadını okumam sanırım yani duygu betimlemesi
Spoiler içerir
İlk olarak şimdi marenin mavena olan aptal zaafı bir bana mı zorlama geliyor tamam başta kabullenemezsin edemezsin ama ne bilm süreç içerisinde bunu toparlarsın. Hala yok ben eski mavenı özlüyorum zart zırt. Hayır aşık desem değil mevanla nişanlıyken cal’le işi pişiriyordu aşık gibi de hissettirmemişti asla ilk kitapta daha çok hayranlık gibiydi ama kötü olunca bi unutulmaz oldu herif. Travmalarını asla küçümsemiyorum hatta mare genel olarak çok sevdiğim bir karakter yine de bu kısımlar bana hadi lan ordan dedirtti
2. olarak mavenın mektupları yine bir o kadar zorlama geldi. Yok maven mareye aşıkmışta zartı zurtu ulan adam bu kızı hiç sevmedi ki yani sevginin ne olduğundan haberi var mı şüpheli ancak zaten bu kızı öl dür me ye niyetlenmişti ve öldürecekti ölümünü de izleyecekti sonra bi anda görüyoruz ki aslında mare bu hayatta en çok istediği şeymiş de işte tüm bu yenikanları o gelsin diye avlıyormuş da hass*ktr lan ordan bize tahtı annesini ve kendini düşünmekten ve kurnaz olmaktan başka bir şey olarak tanıtılmadı bu adam. İkinci kitapta maven “tanıtılan maven” karakteri gibi asla değildi
3. olarak insanların aptal gibi mareye yüklenmeleri sinirimi bozuyor sanki her şey onun suçuymuş gibi yürüyün gidin siz geçin başa madem en iyi kararları siz alın bıktım artık aq. Kızın abisi ölmüş gidip farley çok üzülüyo ona niye böyle yapıyosun uwu diye fırça çekiyorlar cenazede zaten kimse yanında değildi cal de aptalın teki gerçekten. neyse yani sanki mare öldürmüş shadei amk bide anlayış bekliyorlar kızdan farley üzgün vs diye ÜZGÜN TAMAM DA MARENİN AĞZINA SICMA HAKKINI KİM VERİYOR. farleyi seviyorum ama çevrenin aptallığı delirtiyor bide kilorn gercekten çok eziliyor maymunun teki ama gelen geçen kilorna yok vasıfsız yok şu bu s*ktirin amk kanınızı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kraliçe falan değil bildiğimiz avel bu kız (spoilerlı)Duygu ve Düşünce
Geldik gene bi seri kitabıyla. Ben bu kitabı Adora Yağmur çok seviyo diye aldım çünkü genelde onun kitap tercihleri beni pişman etmiyo ama bu etti. Devam etmeyeceğim, beeeeelki çok uzun zaman sonra "aaa şu kitapta da nolmuştu ya" dersem bi ihtimal pdflerini okuyacağım bir seri. Eğer 15-16 yaşında okuyacaksanız kesin çok beğenirsiniz ama 30 yaşında hiç zannetmiyorum. Bi kere büyü sistemi karmakarışık, Gümüşlerin arasında o kadar çok büyücü var ki yok Taş Adamlar yok Zihin Kontrolcüleri yok Engelleyiciler yok Yeşerticiler... Bu saydıklarım onda biri bile değildir. Önüne geleni yazmış yetenek diye. Onca yetenek arasından da baş karakterin yeteneği Elektrik... Yani dicek lafım dahi yok bu avamlığa. Bi de artık benim gibi çok fantastik-distopik roman okumuş biri için bu kitabı tahmin etmek inanın hiç zor değildi ya. Gümüşlerin farklı yeteneklerini öğrendiğim anda bi Kızıl olan Mare'in de yeteneği olduğu çok barizdi. Cal'le tanıştıkları anda prens olduğunu biliyodum ve Maven'in ihanetinden daha bariz bi şey olamazdı. Bağırdı bütün kitap boyunca "ihanet edicem" diye. Okurken bir gram şok olmadım. Bi de ne alakaysa sözde Mare Cal'in annesi olan ölen kraliçeye benziyomuş bak sen ya öyle miymiş. Zaten hep öyle olur ölen kraliçe melek gibidir, bizim köyden tozun toprağın içinden gelmiş Allahın verdiği hikmetle özel yetenekleri olan kızımız öz kızı gibi benzer kraliçeye. Allah aşkına gözünün önünde ihanet edecek adamı tanımayan kraliçe mi olur ya. Demek Cal'in anası da böyle bi aveldi ki ölmüş gitmiş. Bi de Cal buna ne ara aşık oldu ya ne yaşadınız da aşık oldunuz birbirinize aşk öyle bi şey mi? Her şeyi geçtim sen bi Kızılsın, ömrün boyunca Gümüşlerin ayakları altında ezilmişsin, abilerini savaşa, ölüme göndermişsin, baban bu uğurda sakat kalmış ölümlerden dönmüş, en yakın
BU SEFER ÇOK BEĞENEMEDİM
Bu kitap bana çok fazla yazılmış olmak için yazılmış gibi geldi. Bilmiyorum normalde seriye bağımlı biri olarak bu kitap beklentimi karşılamadı. Hatta bazı kısımlar için yazara kızdım bile. Spoiler----
Örneğin mare va cal in ki çocuklarının olduğu birinin abisinin adı birinin annesinin adı konuş iki çocuk, sadece tek bir satırda geçmeye mi değerdi. Mutlu sonla bitirdin bari biraz detay verseydin. İnanılmaz derecede maden acındırması vardı tamam önceki kitapta ondan ayrılmak beni de üzdü ama suyu çıktı artık son kitapta. Bir diğer sinir olduğum nokta mare ve cal in çok bilinmezde kalması. Zamanla çözücez, çözeriz genciz yoluna girer diyim havada bıraktılar her şeyi sonra şak diye çocukları olduğunu öğrendik bir satırda. Ya bu mare karakteriyle başlamadı mı her şey neden sonunda ülkeyi anlatarak bitirdin o kadar karakter gelişimi gördük bir sonuca varsaydı bari. Bilmiyorum sinirlendiğim çok şey oldu olay örgüsünde. Ashe ve diğer karakterin hikayesi mesela bence çok gereksizdi neden başladı hikaye neden bitti anlamadım araya sıkışmış küçük bir hikaye dicem ama serinin son kitabında da ne alaka. Tarihi anlatılar Julian ın notlar o kadar sıkıcıydı ki ek olarak en en en sıkıcı ve asla anlamadığım kısım kızıl muhafızlar mesajlaşmaları abla on bin kere kızıl bir şafak gibi yükseleceğiz yazmaktan yorulmadın mı on bin tane mesaj eklemişsin hiçbir de ne olduğu anlaşılmıyor. Bence asheyi anlatacağına keşke shade i anlatsaydın onun gözünden farleyi kardeşini arenada görmesini vs vs. Anlatılacak çok şey varken son kitapla her şeyi mahvetti bence. Fazla tepkili oldu özür dilerim ama beklentim daha farklıydı bu kitapla ilgili o yüzden üzüldüm...Sinirlendiğim iki şeyi eklemeyi unutmuşum hemen ekliyorum birincisi kitabın çevirisi zaman zaman çok iyi değildi cal maven a abi diyordu ne
Maven ne olduğunu amacını falan öğrendik nihayet merakımız bir nebze olsun dindi…Grubun dinamiklerinin ilerlemeside gayet güzeldi. Silas’ın fekarlığı kesinlikle kitaba damgasını vuran en güzel ve en büyük olaydı.. bakalım üçüncü kitapta bizleri neler bekliyor
Yazar, bu kitabıyla adeta “RH dedin mi işte böyle yazılır” demek istemiş. Evreni, olay örgüsü, karakterleri, ilişkilerin gelişimi ve cinsel gerilimiyle tam anlamıyla bir giriş kitabı nasıl olmalıysa öyle yazılmış. Kesinlikle şahane, çok keyifli bir okumaydı. Hem karakterler hem de yazarın oluşturduğu evren ayrı ayrı çok güzeldi.
Ve tabii kitabı daha da şahane yapan belalı kadın karakterimiz Maven… Onun hal ve tavırları, içinde kopan fırtınalara rağmen sergilediği o dik duruş; hayran olmamak elde değil
Erkek karakterlere gelirsek…
Benim şimdilik favorim Crypt, kabus prensi. Onun gizemli, nevrotik tavırlarını okumak oldukça keyifliyken geçmişine dair yaşadıkları da tam bir merak konusu.
Grubun gün ışığı ise Ejderya Bae. Onun bölümlerini okumak sürekli yüzümde bir gülümseme oluşturdu. Huysuzluk falan yok; bildiğin minnoş, pamuk şeker gibi geldi bana
Sırada Kan Perisi Siles var. Karakterindeki alfalık ve paranoyaklık yüzünden çok öne çıkmasa da bence o da oldukça farklı ve ilginç bir karakter.
Son üyemiz Evertt ise şimdilik bilinmezliğin arkasına saklanıyor. Hakkında çok fazla şey öğrenemedik ama diğer kitaplarda bunun değişeceğine eminim.
Maven’e dair ise hâlâ çok az şey biliyoruz. Yazar karakteri inanılmaz gizemli yazmış. Okurken defalarca “Kimsin sen kız?” diye sorduğum oldu ama maalesef henüz bir yanıt alamadım.
Kitabın finali ise inanılmazdı. İnsanı öyle bir merakta bırakıyor ki… Hiç düşünmeden ikinci kitaba başlıyorum
