İşte şu mavi gökyüzü çocuk
İşte yeryüzü işte ormanlar
Akar sular, çiçekler, dallar, kuşlar
Bir yanda azlık bir yanda çokluk
İşte şu mavi gökyüzü çocuk
İşte böyle çocuk, dönerken dünya
Bütün her şey birken iki olmak
O çizgiye varmak bütün kahırlar
Bütün gözyaşları o çizgi için
İşte böyle çocuk, dönerken dünya
O çizgi üstünde ise
Nankörleşir bütün insanlar
Nice güzellikler bir demde söner
Haklılar ezilirken sırıtır haksızlıklar
Nankörleşir bütün insanlar
ZÜMRÜDÜANKA
Serin bir rüyanın hatırınadır
çektiğim dünya ağrısı
Bir hayalden geldim ben,
bir hayal verdim sana,
mavi-yeşil bir hatıra; işte dünya
ruhum! ovada sert es, yamaçta sus
ırmakta ağla.
İşte dünya kapısı, işte dünya kederi
ister dağının gölgesinde dur, ister
incirin neşesine vur
ağrı kendini ve tamamla.
Birhan Keskin
Odada yumuşak bir hareket var.
Sanki görünmeyen bir müzik çalıyor.
Biri tellerine dokunurken,
diğerleri ritmi bedenlerinde taşıyor.
Elbiseler renk renk açan çiçekler gibi.
Turuncu sıcaklığı anlatıyor,
mavi huzuru,
yeşil ise uzak bir düşü.
Duvarlardaki desenler sessizce izliyor onları.
Halı, adımlarını saklıyor.
Zaman bir anlığına duruyor,
sadece neşe kalıyor geriye.
Belki biraz sonra müzik bitecek,
oda yine sessizleşecek.
Ama bu an,
renklerin ve dostluğun içinde
uzun süre yaşamaya devam edecek. ✨
açardın,
yalnızlığımda
mavi ve yeşil,
açardın.
tavşan kanı, kınalı - berrak.
yenerdim acıları, kahpelikleri...gitmek,
gözlerinde gitmek sürgüne.
yatmak,
gözlerinde yatmak zindana.
Ahmed Arif
Ahmed Arif