Canı bazen bir yolculuk çeker insanın, herkesten her şeyden uzaklaşmak için değil de, sadece kendi benliğinden uzaklaşmak için. Bunu söyleyemez kimseye ama gider ve biz yanımızdan giden herkesin bizden gittiğini düşünmeye devam ederiz. Oysa çok başkadır hikâye ve anlatamaz insan.
Bazen hiçbir şey üzerine düşünmek istemiyorum. Bir açıklama yapmayı ya da haklı olmayı da istemiyorum. Her şeyden uzak bir başıma sadece bu dünyadan geçip gitmek istiyorum. Hepsi bu işte.
Mükemmel bir insan değilim, olmayı da düşünmüyorum. Hatalarım var ama onlara rağmen sevilebilirim. Beni hatalarımla sev demiyorum. Hatalarımdan bahset bana ve beraber düzeltelim. Sonra istersen seversin. İstemezsen sen bilirsin. Böylesi daha samimi sanki, böylesi daha gerçek.