Nurbanu C. B.
@mavicay
Kitap bir limandı benim için. Kitaplarda yaşadım ve kitaplardaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim•
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
KTÜ - Türk Dili ve Edebiyatı
Ankara
59 okur puanı
Şubat 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sonunu okuyana kadar hep bir ümit, hep bir güzellik beklentisi. Yaşarken gördüğümüz ihtimaller gibi birçok ihtimalin yanından geçerek hiç ummadığımız noktaya götürüyor yazar bizi. Umduğun değil, yaşadığındır hayat dedirtiyor bize. Okunacak listenize eklemenizi tavsiye ediyorum.^^
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·109 syf.··
Beğendi
·2017 8. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 04 Nisan 2017 06:04
Bir hocamızın tavsiyesi üzerine kenara not aldığım, çok zaman geçmeden de okumaya başladığım Kırım Türkü olan Cengiz Dağcı’nın okuduğum ilk romanı. ‘’Türkçe bana anamın konuştuğu dil’’ diyerek yazı dili olarak Türkçeyi kabul eden yazarın dili gayet akıcı ve anlaşılır.
Kırım’ın Yalta şehrinin Gurzuf köyünde doğmuş olan Dağcı, bu romanında da Gurzuf’lu Niyazi’nin hikayesini bizimle paylaşır. Niyazi’yi anlatırken aslında Kırım Türklerinin yaşadığı acıları hüzünlü bir dille bize aktarır. Kırım ile bağını hiç koparmayan yazar eserlerine bunu fazlasıyla yansıtmış.
Türk edebiyatının büyük yazarlarından biri olan Cengiz Dağcı’yı da okumanızı tavsiye ederim.^^
Işıl Parlakyıldız’ın okuduğum ilk kitabı ve son kitabı olacağını düşünüyorum. Aslında kitap akıcı ve eğlenceli fakat bir şey katmıyor gibi. Çerez kitaplardan diyebilirim. Okurken keyif aldım lakin okunması gereken onca kitabı hatırlayınca biraz vakit kaybı yaşadığımı düşünmeye başladım.
‘’Bundan sonra senin adın benim adımın yanında yer alacak. Senin nefesin benim nefesimle duyulacak. Bundan sonra her şeyim sen olmakla, her şeyin ben olacağım. Anlaşıldı mı?’’
Kimsesizliklerini birbiriyle unutan dört arkadaş; Sedat, Bekir, Ali ve Duygu. Biraz onları tanıdıktan sonra Ali’nin aşk hikayesine geçiyor kitap. Ali’nin ağzından anlatması kitaba ayrı bir hava katmış. Zaman kaybı desem de bazı yerlerinde güldüğümü de itiraf ediyorum.^^
‘’Gülüşüm yavaşça onun güzelliğinde yitip gitti. “Allahım onu benim yarim eyle!” diye sessiz bir dua gönderdim.’’
Bu tarz kitapları seviyorsanız eğer sizin için harika bir öneri olabilir ama ben daha derin kitaplara yönelmeyi tercih ediyorum. Okunacak listenize ekleyip eklememeyi sizin zevkinize bırakıyorum.
Tavsiye edilmesiyle kalmayıp hediye olarak gelen bu kitap Cahit Zarifoğlu’nun şiirleri dışında okuduğum ilk eseri. Bir kez daha bu güzellikten faydalanmamı sağlayan güzel insana teşekkür ederim. Zarifoğlu’nun köşe yazılarından derlenen Bir Değirmendir Bu Dünya kitabı, Zarifoğlu’nun hem dini hem siyasi olaylara bakış açısını bizlere yansıtıyor. Okuduğum deneme kitapları içinde en faydalısı buydu diyebilirim. Denemelerden oluştuğu için bir süreklilik yok, önemli konulara değindiği için de okuru sıkmadan ilerliyor.
‘’Hayalperest olmayın. Ayağınız yer tutmaz, sallanırsınız. Fakat hayaliniz geniş olsun. Geniş düşünün. Büyük düşünün. Size gösterilen hedefleri zihninizle aşın.’’
Zarifoğlu’nun şiirlerindeki gibi gizemli olmaması da her yaştan her kafadan insanın anlayarak okuyabileceği bir kitap . Ağır bir kitap olduğu için - ya da bana ağır gelmiştir - yavaş ilerlesem de keyifle okudum. Siz de sonunda gerçekten de ‘’Bir değirmendir bu dünya!’’ diyebilirsiniz.
‘’Bazı eller vardır ki ektikleri çiçekler tutar, bazılarınınki tutmaz. Derler ki çiçekler de sevgi ister. Çiçeği bir dekor olsun için ekenlerin çiçekleri tutmazmış da, onları, bizzat onlar için sevgi ile ekenlerin çiçekleri tutarmış.’’
Bakış açınızı zenginleştirecek, bir şeyleri hatırlatacak, bir şeyler katacak bir kitap istiyorsanız eğer okunacak listenize eklemenizi şiddetle tavsiye ederim.
‘’Nihayet biri ötekinin omuzuna elini atarak teselli dolu bir sesle:
-Üzülme dostum, demiştir, üzülme, inşaallah buralar da bir gün Müslüman olacaktır.’’
Harika bir kitap ile karşınızdayım. Zülfü Livaneli’nin okuduğum ikinci eseri. İlki Serenad idi ve o da harika etkiler oluşturmuştu. Bu kitap da harika. Neden ara verdim, neden okuyamadım, erteledim hep… diye kendime kızdım çokça. Lakin bitti ve derin bir nefes aldırdı.
“Paris güzel bir salon, Londra güzel bir park, Berlin güzel bir kışla ama İstanbul güzel bir şehir’‘di.
Kitapta çok yere etiket yapıştırıp, çok yerin altını çizdim. Osmanlı’dan günümüze harmanlanmış bir hikaye. Birbiriyle zıt ama oldukça uyumlu karakterleri, düşündüren hikayeleri, güzel sonu ile tadından yenmez bir eser olmuş.
‘’İnsan bir şeyi yitirmeyegörsün, gerçek değeri o zaman ortaya çıkıyordu demek ki.’’
Kitabın konusuna gelirsek, paşa torunu olan Leyla'nın evini kaybetmesiyle günümüz gençleriyle tanışmak zorunda kalması,bu olayın ömründe çok fazla insan tanımamış olan Leyla için başta zor ama sonra keyifli hale bürünmesini ele alıyor. Tabi bunu yaparken değindiği karakterler, onların hikayeleri farklı dünya içinde de farklı dünyalara yol almamızı sağlıyor. Bunu yaparken aynı zamanda da bilgilendirmeyi ihmal etmiyor Livaneli.
‘’ama hayatta her şeye alışılıyor’’
Okunacak listenize eklemenizi tavsiye ederim^^
