İnsanın geçmişi baba evinin her köşesine dağılıp saçılıyor.
Kalorifer peteklerinin arasına, kanepe altlarına, koltuk aralarına, mutfak çekmecelerine sıkışmış, varlığını unuttuğum ve bana ait olduğunu görünce hatırladığım yüzlerce hatıra var o evde. Annemi ve babamı her ziyarete geldiğimde bunları topluyordum, giderken valiz valiz geçmiş götürüyordum. Bana ait olan her şeyi tıkıştırıyordum valize.
Annemin elini en son ne zaman tuttuğumu hatırlamıyordum.
Ne tuhaf, çocukken bırakmaktan ölesiye korktuğun eli, büyüdüğünde tutunca garipsiyordun. İnsan büyüdükçe elini çekiyordu annesinden.