Münevver
@mavienigma
Matematik Öğretmeni
Yüksek Lisans
63 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Nerede kitap okumayı sevmediğini, saçma bulduğunu veya okurken sıkıldığını söyleyen çocuk varsa yanına yaklaşın ve ona şöyle söyleyip bu kitabı uzatın: “Fikrinin değişebileceğini düşünüyorum .” Harikaydı gerçekten
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap kitaplıkta ilgi çekici bir şekilde duruyor diye uzun zamandır okumak istiyordum. Sonuç: Bu alanda yazılmış daha iyi kitaplar olabileceğini düşünüyorum.
Kitapta evliliklerin daha mutlu olması ve buna bağlı olarak ailede yetişen çocukların mutlu ve sağlıklı yetişmesi için dikkat edilebilecek noktalardan bahsediliyor. Konu itibariyle dikkat çekici buldum fakat yazarın dili bu konunun işlenmesini zora sokmuş diye düşünüyorum. Fatih Bey bahsedilen konuyu geleneksel Türk aile yapısına hitap eden ve kadını bir tık geri plana atan bir dille ele almış. Örneğin erkeğin dışarıda çalışıp yorulduğu ve eve geldiğinde kadının onun yorgunluğunu alacak kişi olduğu görüşü var kitapta. Günümüz Türkiyesi'nde çoğu ailedeki kadının çalıştığı ve yorulduğu fikri arka planda kalmış. Çalışmasa dahi kadının evde yorulmuş olabileceği gerçeği göz ardı edilmiş. Bu bakış açısı kitabın tamamına hakim değil tabii ki ama okurken göze çok batıyor ve rahatsız ediyordu. Bunun yanı sıra kitapta faydalı, bilmediğim bilgiler de yer alıyordu. Örneğin erkek aşık olduğunda östrojen salgılarmış ki testosteronun verdiği ruh halinden sıyrılıp aşık olduğu kadına kibar ve ince davranabilsin. Kadın ise aşık olunca testosteron salgılarmış ki aşık olduğu adam için risk alabilsin. Böyle işte... Biraz sinir bozan, biraz bilgilendiren ve genel itibariyle akıcı bir dili olan bir kitaptı. He tabii biraz daha profesyonel bir dili olsa fena mı olurdu? Hayır. Netice itibariyle faydalandığım noktalar olduğu için okuduğumdan şikayetçi değilim.
Atsız'a Başlangıç Kitabı Önerisi
Daha önce Atsız'dan bir kitap okumamıştım. Yazara karşı bir önyargım vardı. Dilinin, anlatımının çok zor olacağını, beni zorlayacağını ve sevmeyeceğimi düşünüyordum. Bu önyargı yazarın isminin bende bıraktığı ağırlıktan öte geliyordu. 
İsmail Arslan tavsiyesi ile yazara 
Deli Kurt kitabı ile başlamaya karar verdim. Kitabın ilk sayfasından itibaren düşüncelerimin ne kadar yanlış olduğunu gördüm. 
Hüseyin Nihâl Atsız'ın dili ve anlatımı su gibiydi. Bu açıdan kitaptan çok zevk aldım. Hikâye açısından da sevdiğim bir kitap oldu ama beni hayal kırıklığına uğratan bir yön vardı. Taht kavgası sonucunda ölen bir şehzadenin gizli oğlunun olduğu bir kitapta daha çok aksiyon ve taht kavgası okuyacağımı sanıyordum. Oysa kitap Deli Kurt lakaplı Murad'ın hayatını konu ediyor ve beklediğim kadar aksiyon içermiyordu. Murad, bir sipahi olduğu ve hayatının büyük bölümünde savaş meydanlarında olduğu için kitapta tabii ki heyecanlı sahneler vardı. Beklediğim ve istediğim kadar değildi sadece. Sonuç itibariyle Türk kültürünü, Osmanlı savaş anlayışını ve asker yetiştiriciliğini okuduğum keyifli bir eserdi. Atsız'a başlamak için de güzel bir adım olduğunu düşünüyorum.
İsmail Arslan tavsiyesi ile yazara Deli Kurt kitabı ile başlamaya karar verdim. Kitabın ilk sayfasından itibaren düşüncelerimin ne kadar yanlış olduğunu gördüm. Hüseyin Nihâl Atsız'ın dili ve anlatımı su gibiydi. Bu açıdan kitaptan çok zevk aldım. Hikâye açısından da sevdiğim bir kitap oldu ama beni hayal kırıklığına uğratan bir yön vardı. Taht kavgası sonucunda ölen bir şehzadenin gizli oğlunun olduğu bir kitapta daha çok aksiyon ve taht kavgası okuyacağımı sanıyordum. Oysa kitap Deli Kurt lakaplı Murad'ın hayatını konu ediyor ve beklediğim kadar aksiyon içermiyordu. Murad, bir sipahi olduğu ve hayatının büyük bölümünde savaş meydanlarında olduğu için kitapta tabii ki heyecanlı sahneler vardı. Beklediğim ve istediğim kadar değildi sadece. Sonuç itibariyle Türk kültürünü, Osmanlı savaş anlayışını ve asker yetiştiriciliğini okuduğum keyifli bir eserdi. Atsız'a başlamak için de güzel bir adım olduğunu düşünüyorum.Daha öncesinde Ahmet Mithat Efendi'den 
Felâtun Bey ile Râkım Efendi, 
Dolaptan Temaşa ve 
Ölüm Allah'ın Emri kitaplarını okudum. Yazarın kitaplarında seçtiği konuları çok seviyorum. Dört kitabında da kitabın geçtiği dönemi, dönemin özelliklerini ve dönemde hâkim olan düşünce yapılarını çok güzel aktardığını düşünüyorum. Ahmet Mithat Efendi'nin kitaplarında sevmediğim tek bir şey var o da yazarın bizimle konuşuyormuş gibi metnin arasına girip bir şeyler söylemesi. Bu anlatım tarzını hiçbir zaman sevemedim. Hikâye çok akıcı ve ilgi çekici olunca katlanıp okuyorum ama böyle anlatmasa yazarın kitaplarından iki kat daha fazla keyif alacağımdan da eminim.
Çingene, Tanzimat dönemi edebiyatından bir eser ve dönemin düşünsel konusu olan medeniyet ve medenileşme üzerine yazılmış. Kitabın baş kahramanları Ziba isimli bir çingene kızı ve bu kıza ilk görüşte vurulan çok varlıklı ve kültürlü Şems Hikmet Bey. Şems Hikmet Bey, Ziba bir çingene olduğu için ve çingeneler neredeyse insan yerine konmadıkları için bu aşkını kendisine karşı bile sahiplenemiyor. Gizli içsel bir düşünceyle aşkının toplum tarafından kabul görmesi için Ziba'nın "medeni hale getirilmek, insan yapılmak üzere eğitilmesi" gerektiğini düşünüyor. Bu eğitimi üstleniyor ve Ziba'nın toplum tarafından insan olarak kabul edilecek seviyede eğitim alması için bütün gerekenleri yapıyor. Kitap boyunca da bu eğitim sürecinde Şems Hikmet ve Ziba'nın yaşadıklarını okuyoruz.
Kitaptaki karakterlerin çok başarılı yazıldığını düşünüyorum. Şems Hikmet'in annesi ve kız kardeşinin inatçı Ziba düşmanlığı, toplumun çingenelerin Müslümanlığına bile inanmaları, onlar için doğal olarak insan dahi olmayan Ziba'nın eğitilse bile her zaman bir çingene kalacağı inancı, Ziba'nın zekâsı ve Şems Hikmet'in insanları olduğu İNSAN gibi kabul etme gayreti çok güzel ele alınmış.
Felâtun Bey ile Râkım Efendi, Dolaptan Temaşa ve Ölüm Allah'ın Emri kitaplarını okudum. Yazarın kitaplarında seçtiği konuları çok seviyorum. Dört kitabında da kitabın geçtiği dönemi, dönemin özelliklerini ve dönemde hâkim olan düşünce yapılarını çok güzel aktardığını düşünüyorum. Ahmet Mithat Efendi'nin kitaplarında sevmediğim tek bir şey var o da yazarın bizimle konuşuyormuş gibi metnin arasına girip bir şeyler söylemesi. Bu anlatım tarzını hiçbir zaman sevemedim. Hikâye çok akıcı ve ilgi çekici olunca katlanıp okuyorum ama böyle anlatmasa yazarın kitaplarından iki kat daha fazla keyif alacağımdan da eminim.
Çingene, Tanzimat dönemi edebiyatından bir eser ve dönemin düşünsel konusu olan medeniyet ve medenileşme üzerine yazılmış. Kitabın baş kahramanları Ziba isimli bir çingene kızı ve bu kıza ilk görüşte vurulan çok varlıklı ve kültürlü Şems Hikmet Bey. Şems Hikmet Bey, Ziba bir çingene olduğu için ve çingeneler neredeyse insan yerine konmadıkları için bu aşkını kendisine karşı bile sahiplenemiyor. Gizli içsel bir düşünceyle aşkının toplum tarafından kabul görmesi için Ziba'nın "medeni hale getirilmek, insan yapılmak üzere eğitilmesi" gerektiğini düşünüyor. Bu eğitimi üstleniyor ve Ziba'nın toplum tarafından insan olarak kabul edilecek seviyede eğitim alması için bütün gerekenleri yapıyor. Kitap boyunca da bu eğitim sürecinde Şems Hikmet ve Ziba'nın yaşadıklarını okuyoruz.
Kitaptaki karakterlerin çok başarılı yazıldığını düşünüyorum. Şems Hikmet'in annesi ve kız kardeşinin inatçı Ziba düşmanlığı, toplumun çingenelerin Müslümanlığına bile inanmaları, onlar için doğal olarak insan dahi olmayan Ziba'nın eğitilse bile her zaman bir çingene kalacağı inancı, Ziba'nın zekâsı ve Şems Hikmet'in insanları olduğu İNSAN gibi kabul etme gayreti çok güzel ele alınmış.
Halide Edib Adıvar'dan daha önce birkaç kitap daha okudum ve 
Dağa Çıkan Kurt aralarında en az sevdiğim kitap oldu. Kitabın arka kapak yazısı milli mücadele döneminde gölgede kalan kişilere dair hikâyeler okuyacağımızı vadediyor. Kitabı okumaya başladığımda pek de öyle olmadığını düşündüm. Evet, o dönemde geçen hikâyelerden bahsediyor ama sadece tarihsel olarak milli mücadele dönemiyle örtüşen hikâyeler de var. Kimi hikâyede hiçbir şekilde savaştan bile bahsedilmiyor. Zaten kitabın son kısmında Halide Edip'in yurtdışı seyahatlerini yazdığı gezi yazıları bölümü yer alıyor. Ne alaka? Gezi yazısı okumayı hiç sevmem ve neredeyse hiç tercih etmem. İçeriği ile vermeyi vadettiği uyuşmadığı için beni çok zorlayan ve hayal kırıklığına uğratan bir kitaptı. Halide Edip'in kalemini çok seviyorum, bu sevgi bu kitapta da değişmeden kaldı. Keyif almadığım kısımları okurken bile kurduğu cümlelere hayranlık duyduğum oldu. Yazarın bütün kitaplarını okumak istediğim için okuduğumdan pişman değilim ama Halide Edip'in başta kitaplarını okumayan birisine bu kitabı başlangıç olarak tavsiye etmem. En sevdiğim hikâyeler ise şunlar oldu:
Efe'nin Hikâyesi
Bayrağımızın Altında
Kurdun Memleketinde