Ama önemsiz şairler kesinlikle büyüleyicidir. Şiirlerindeki ritim ne kadar kötüyse, kendileri o kadar daha renklidir. İkinci sınıf bir sone kitabı yayımlamak onları bir o kadar daha dayanılmaz kılar. Yazamadıkları şiirleri yaşarlar. Başkalarıysa yaşamaya cesaret edemedikleri şeyin şiirini yazarlar.